บทที่374 คุณภาพของอาหารสุนัข

เฉียวเจิ้นหลีตะโกน ที่ข้างหูฉูเจ๋อหยางได้ยินเสียงแตกเบาๆ ประสาทสัมผัสเขาว่องไวมาก เบี่ยงตัวหลบได้อย่างคล่องแคล่ว แผ่นแก้วที่คมเหมือนกริชปักลงบนไหล่ เข้าเนื้อไปได้สามส่วน

ฉูเจ๋อหยางคำรามเสียง มือที่อุ้มรุ่ยรุ่ยอยู่นั้นกระตุกเล็กน้อย จากนั้นก็อุ้มกระชับขึ้นมาอย่

บทที่375 ซึมเศร้าหรอ

ผิดพลาดเรื่องอะไร ทั้งสองคนนั้นรู้ดี

ตระกูลเสิ่นเสี่ยงพาคนไปสบทบกับลิ่วเอ่อร์ นั่นหมายความว่าเรื่องนี้มันสำคัญสำหรับเขา

แต่สำหรับลิ่วเอ่อร์ พวกเขาไม่ยอมปล่อยไปแน่!

เฉียวเจิ้นหลีรีบปลีกตัวไปในทันที

ฉูเจ๋อหยางทำตามข้อปฏิบัติของโรงพยาบาล พอถึงห้องผ่า

บทที่376 อนุญาตให้คุณคิดถึงผม

ห้องผ่าตัดอยู่ไม่ห่างจากห้องพักฉูเจ๋อหยางและรุ่ยรุ่ยเท่าใดนัก ก่อนหน้านี้เป้ยฉ่ายเวยก็ไม่ได้รู้สึกอะไร ตอนนี้ดูเหมือนว่าคนจะผ่อนคลายขึ้น ความเจ็บปวดที่ฝ่าเท้าจึงค่อยๆทยอยมาเรื่อยๆ

ที่พิงอยู่คือชายร่างใหญ่ เธอเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เหงื่อก็เริ่มซึมออกมา

มี