บทที่368 ชีวิตที่ไม่สมประดี

เฉินเจิ้นหลีตื่นตัวอยู่ตลอดไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เขาจะผ่อนคลาย เขากอดผ้าห่มที่มีหมวกแดงของเขาเกลือกกลิ้งไปบนพื้น อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา ทำเอาเขาตกอกตกใจ เกือบจะวี๊ดว๊ายออกมา

“มีอะไรหนักหนา...ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์รึ” สีหน้าเฉินเจิ้นหลีเปลี่ยนไปและปล่อยค

บทที่369 รอผมกลับมา

เมื่อกล่าวคำอันโหดเหี้ยมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ที่หางตาเขาก็เห็นหญิงสาวเดินกุลีกุจอเข้ามา แวบหนึ่งสายตาเขาฉายประกายแห่งความเหลืออด

หลี่จื่อเชียนพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็ว เขาเข้าไปคว้าตัวคนไว้อย่างปวดใจ

“จื่อเชียน คุณมาแล้ว รุ่ยรุ่ย...รุ่ยรุ่ยหายตัวไป ฉันหาทั่วทั้งโรงพยา

บทที่370 หัวใจวาย

พวกเขาที่นี่ล้วนเป็นผู้ชายอกสามศอก จะจัดการกับเจ้าเด็กน้อยห้าขวบไม่ได้เชียวรึ

เจ้าหัวเหลืองทุบหน้าอกแรง แต่ลิ่วเอ่อร์ก็ยังคงไม่วางใจ ในใจมีความไม่สบายใจที่ไม่สามารถพูดอธิบายออกมาได้ทำให้ใจรู้สึกตื่นตัวอยู่เสมอ ดูเหมือนว่าวันนี้จะมีเรื่องราวไม่คาดคิดเกิดขึ้น

แต่ว่า