บทที่ 360 เร็วเกินไปไหม

ฉูเจ๋อหยางยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นผมเลี้ยงข้าวคุณ สนใจไหมล่ะ”

เป้ยฉ่ายเวยลูบศีรษะน้อยๆของรุ่ยรุ่ย “ยังไงก็ต้องทาน มีคนเลี้ยงทำไมจะไม่เอา คุณจะเลี้ยงอะไรพวกเราล่ะ”

ตอนนี้รุ่ยรุ่ยกระพริบตาโต เจาจ้องมองพ่อกับแม่ต่อปากต่อคำกันอย่างดุเดือด ก่อนจะคร่ำครวญออกมา “ผมไม่อยากเป

บทที่361 เตรียมลงมือ

ตั้งแต่เห็นรุ่ยรุ่ยแวบแรก เธอก็รู้สึกว่าเจ้าเด็กน้อยผู้หล่อเหลาดั่งหยกงามสีชมพูแกะสลักคนนี้ช่างน่าสนใจ หลังจากคุยด้วยไม่กี่คำ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจ เด็กน้อยน่ารักขนาดนี้ไม่ได้เห็นกันทั่วไป ช่างเป็นเด็กที่ใครเห็นก็ต้องหลงรักเสียจริง

เธอยังอยากจะคุยเล่นกับรุ่ยรุ่ย

บทที่362 รุ่ยรุ่ยผู้น่ารัก

เสิ่นชีชีจูงมือน้อยๆของรุ่ยรุ่ย ไม่รู้ทำไม ครั้งแรกที่เห็นรุ่ยรุ่ย เธอก็รู้สึกถูกใจเจ้าตัวน้อยนี้มาก ราวกับเป็นลูกสมุนตัวน้อย

“รุ่ยรุ่ยอยากทานอะไรครับ พี่สาวเลี้ยงเอง”

เธอและรุ่ยรุ่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร เสิ่นชีชีถามรุ่ยรุ่ยอย่างยิ้มแย้ม

รุ่ยรุ่ยกระ