บทที่316 ไปหาพ่อ

“อย่าทำอย่างนั้น เรื่องนี้ฉันจัดการเอง” เป้ยฉ่ายเวยรีบห้ามเอาไว้

อวี๋ซือซือใช้มือดึงทั้งผมอยู่หลายครั้ง “เชิญเธอตามสบายเลยละกัน ถ้านังบ้านั่นเกิดทำอะไรขึ้นมาอีก ฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะ”

“อื้อ ถ้าหากว่าหล่อนกล้าทำอะไรรุ่ยรุ่ย ฉันก็จะไม่ปล่อยเอาไว้แน่” ใครหน้าไหนก็ล้ำเส้นน

บทที่317 ทำข้อตกลงกัน

“....” หน้าซาลาเปาของรุ่ยรุ่ยซุกลงในทันที เขาว่ามันเร็วมันไปรึเปล่า

เป้ยฉ่ายเวยเห็นอากัปกิริยาท่าทางไม่พออกพอใจของเขา ในที่สุดเธอก็กลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ “แม่ล้อเล่นหรอกน่า”

รุ่ยรุ่ยหน้าแดงขึ้นในทันที เขายืดตัวนั่งตรง “แม่ครับ ทำไมแม่ทำอย่างนี้ล่ะ”

บทที่318 ของเหลวใส

เมื่อหลี่เหว่ยคิดถึงตัวเลขที่อาจจะได้เห็นเขาก็รีบรับปากอย่างตื่นเต้น แต่เมื่อคิดอีกที ผู้หญิงตรงหน้ายอมจ่ายหนักขนาดนี้ ต้องไม่ใช่การตอบแทนเพียงครั้งเดียวแน่

เขายืดตัวขึ้นนั่งตรงอีกครั้ง ก่อนที่จะจับที่รองแขนของเก้าอี้หมุน จากนั้นจึงยิ้มขณะที่ถาม “ไม่ทราบว่าคุณหนูหนานอยากจ