บทที่ 309

บทที่309 อดใจความอยากที่จะบีบคอเธอ

ความเย็นชาของฉูเจ๋อหยางไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด ราวกับว่าลูกเตะนี้เป็นเรื่องธรรมดาอย่างนั้น แต่ นี่มันยังไม่จบ เขาเหลือบไปมองที่มือขวาเป้ยฉ่ายเวย จากนั้นจึงหันกลับไปมองที่มือขวาของว่านต้าเผิง

เหมือนน้ำแข็งสองก้อนกระแทกลงตรงข้อมือว่านต้าเผิง เขาเ

บทที่ 310

บทที่310 ถามหาคน

“แย่แล้ว คุณเอาโทรศัพท์มาให้ฉันยืมหน่อย ฉันจะโทรหาซือซือ” ความจริงเป้ยฉ่ายเวยอยากพูดว่าโทรหาหลี่จื่อเชียน แต่เมื่อคิดว่าฉูเจ๋อหยางเอาแต่ใจอยู่เสมอ เธอเลยต้องรีบเปลี่ยนคำ

เป้ยฉ่ายเวยหยุดนิ่งไปชั่วครู่ ทำไมฉูเจ๋อหยางจะไม่ทันสังเกตเห็น “ไม่มีโทรศัพท์”

“ฉันจะลง

บทที่ 311

บทที่311 อย่ามาขวางฉัน

หนานฉิงไม่สนใจอวี๋ซือซือ ใบหน้าเธอเย็นชา เธอมุ่งตรงไปที่หลี่จื่อเชียน พร้อมแสยะยิ้ม และพูดด้วยน้ำเสียงดุร้าย “หลี่จื่อเชียนคุณเห็นแล้วรึยัง ว่าที่ภรรยาของคุณเป็นผู้หญิงใจง่าย ชอบอ่อยแฟนคนอื่น”

“คุณรู้รึเปล่า เสื้อตัวนี้เป็นของอาเจ๋อ คือเสื้อของอาเจ๋อคุณรู้ร