บทที่ 271 กระทำอย่างรวดเร็ว

ทันที่เป้ยฉ่ายเวยกลับมา ก็มีข่าวปลิวกันให้ว่อนทั้งวันตามมาติดๆ

บทสนทนาที่เธอคุยกับหนานฉิงก็แพร่กระจายไปทั่วทุกตรอกซอกซอยในเมืองจิ่นอันเร็วอย่างกับไวรัส ไม่รู้ว่าใครเอาที่อยู่ปัจจุบันของเธอไปเปิดเผย ทุกที่ทุกบริเวณถึงได้มีรูปของเธอติดทั่วอยู่อย่างนี้ บนรูปยังมีมื

บทที่ 272 ทำไมต้องช่วยเธอ

นานพอสมควร ในที่สุดเป้ยฉ่ายเวยก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ยอมเห็นด้วยกับคำแนะนำของเขา “ก็ได้”

หลี่จื่อเชียนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “เวยเวยตอนนี้เธอก็รออยู่ในบ้านแล้วกัน ฉันจะออกไปดูสถานการณ์ข้างนอก”

“ได้” เป้ยฉ่ายเวยพยักหน้า

เมื่อหลี่จื่อเชียนไป อวี๋ซื

บทที่ 273 ฉูเจ๋อหยางฉันต้องไปแล้วคงไม่ได้เจอกันอีก

หลังจากที่หนานฉิงวิ่งร้องห่มร้องไห้ออกไป

เจี่ยงเสี่ยวเล่อก็พูดจาแดกดันขึ้นว่า “อาเจ๋อ นายไม่อ่อนโยนกับเธอแบบนี้มันจะดีหรอ?”

“ชอบหรอ? ” ฉูเจ๋อหยางพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยๆ

“นิสัยแบบนั้นฉันรับไม่ไหวหรอกนะ” เจี่ยงเสี่ยวเล่อลุกขึ้นยืน