บทที่25 เขาต้องการเช็คของ

เปิดประตูเข้ามาสิ่งแรกที่เห็นก็คือห้องทำงานที่ถูกตกแต่งด้วยความเรียบง่ายพื้นที่เงาสะอาดและหน้าต่างบานกระจกที่มองเห็นวิวทั้งเมืองและมีโซฟาหนังสีดำ

และยังมีร่างสูงที่อยู่หลังโต๊ะทำงาน

เป้ยฉ่ายเวยใส่รองเท้าส้นสูงแปดเซนติเมตรตามที่บริษัทกำหนดยืนนานขนาดนั้นจนรู้สึ

บทที่26 ความสงสัยของหนานฉิง

เป้ยฉ่ายเวยได้ยินเสียงเคาะประตูที่เร็วขึ้นพอเธอจับแฟลชไดร์ฟได้ แต่ก็มีคนเร็วกว่าเธอและล้อมตัวเธอไว้ในอ้อมกอดและมีมาพูดข้างหูเธอ “ฉันอนุญาตให้เธอทำแบบนี้หรือไง?”

เป้ยฉ่ายเวยชะงักแล้วหน้าแดง ไม่ใช่เพราะอายแต่เป็นเพราะเธอโกรธ แต่ว่าตอนนี้เธอมีเรื่องต้องขอเขาเล

บทที่27 ได้รับผลประโยชน์

วันที่งานยุ่งผ่านไปหนึ่งวันเป้ยฉ่ายเวยออกไปพร้อมกับพนักงานแต่เพราะในใจเธอมีความลับซ้อนอยู่เลยไม่ได้สังเกตว่าข้างนอกมีคนเยอะแยะ

ในนั้นส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง

เสี่ยวซงใช้มือไปสะกิดแขนของเป้ยฉ่ายเวยที่เอาแต่ก้มหัวเดิน “พี่แฟนพี่มารับพี่แล้ว”

เป้ยฉ่ายเวยอือไปอย่