บทที่238 ภูเขาน้ำแข็งละลาย

รุ่ยรุ่ยเข้าประตูไป ทุกคนหันมาเหลือบมองเป็นตาเดียว ครู่เดียวเขาก็มองเห็นฉูเจ๋อหยางซึ่งนั่งอยู่ริมหน้าต่าง เขาเผลอยกมือขึ้นสยายผม จากนั้นก็สำรวจความเรียบร้อยเสื้อผ้าของตัวเอง ตรวจสอบว่าไม่มีอะไรผิดพลาด

จากนั้นก็สูดหายใจลึกๆ และก้าวไปหาเขา

“ลุงฉูให้คุณลุงรอนาน

บทที่239 ความรู้สึกไม่น่าพลาด

เมื่อกลับถึงห้องทำงานฉูเจ๋อหยาง รุ่ยรุ่ยไม่ได้เพิ่งมาเป็นครั้งแรก

แต่กลุ่มทนายวุ่นวายกันอยู่ที่ด้านนอก เมื่อเห็นทนายใหญ่ฉูของพวกเขาเดินเข้ามา และยังอุ้มเจ้าตัวน้อยเข้ามาอย่างมาดแมน ปากของพวกเขาก็ไม่หยุดซุบซิบ

บางคนไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ ถึงขนาดอุทานออกม

บทที่240 ความรู้สึกของคนเป็นพ่อ

ฉูเจ๋อหยางขมวดคิ้วแน่นยิ่งกว่าเดิม ในโลกนี้ยังมีพ่อที่เลวร้ายขนาดนี้อยู่ คนเช่นนี้ไม่สมควรที่จะเป็นพ่อคน ไม่มีคุณสมบัติของการเป็นสามีที่มีความรับผิดชอบ

เขาอดเห็นใจแม่ที่ไม่เคยได้เจอกันของปู้ติงไม่ได้ ผู้หญิงตัวคนเดียวเลี้ยงลูกคนเติบโต สามีเป็นคนประเภทไหนกันที