บทที่ 214 เป็นชู้

แสงอาทิตย์ข้างนอกยังคงแยงตาอยู่ แต่หัวใจของเป้ยฉ่ายเวยกลับว่างเปล่าไปหมด สิ่งสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่อย่างเดียวคือความคิดที่จะพารุ่ยรุ่ยไปทำการผ่าตัดที่ต่างประเทศ

ทันใดนั้นเองเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าก็ส่งเสียงดังครืดๆขึ้นมา เป้ยฉ่ายเวยมองไปยังรุ่ยรุ่ยที่ยังหลับสนิทอยู่

บทที่ 215 รักมากก็เจ็บมาก

เป้ยฉ่ายเวยจงใจแสดงสีหน้าราวกับรู้ตัวดี พูดขึ้นอย่างจบปากจีบคอว่า “ฉูเจ๋อหยาง คุณสนใจฉันขนาดนี้ ไม่ใช่ว่ารักฉันเข้าให้แล้วนะ”

เธอมองสีหน้าที่ราวกับถูกคนพูดแทงใจดำของฉูเจ๋อหยาง แววตาร้ายๆของเขาจ้องมองมาทางเธอ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทันที เธอทำท่าราวตกใจพูดขึ้น

บทที่ 216 เพราะยังมีลูก

สุดท้ายฉูเจ๋อหยางก็ถูกเป้ยฉ่ายเวยยั่วโมโหจนเดินหนีไป

เมื่อเป้ยฉ่ายเวยได้ยินเสียงปิดประตูที่ดังขึ้นอย่างแรง ร่างกายก็ทรุดลงบนพื้นอย่างไร้กำลัง เหมือนกับว่าเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกผู้ชายคนนั้นพรากไปด้วย

เป็นชู้ของเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับคู่นอนหรอก เป้ยฉ่ายเวยแกควรย