บทที่ 204 เล่นละครต้องเล่นให้เนียน

เป้ยฉ่ายเวยข่มความรู้สึกเจ็บเสียดไว้ข้างใน พูดขึ้นด้วยสีหน้าราบเรียบ “ฉันไม่เป็นอะไร”

“ไม่เป็นอะไรจริงๆใช่ไหมเวยเวย ฉันก็นึกว่าเธอจะโดนญาติฉัน......” หนานฉิงเห็นสีหน้าที่ดูไม่ดีของเป้ยฉ่ายเวย ก็ทำราวกับว่าเพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรไม่ควรออกไป รีบส่ายหน้าแล

บทที่ 205 เก่งกาจเกินคน

เวลานี้ อวี๋ซือซือก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ทิ้งกายลงนั่งข้างเตียง มองแสงสดใสของแสงอาทิตย์นอกหน้าต่างตามเป้ยฉ่ายเวย

“จะไปเมื่อไหร่”

“อีกไม่กี่วันนี่แหละ” เป้ยฉ่ายเวยก้มหน้าตอบ

ในใจของอวี๋ซือซือรู้สึกใจหาน พูดมุบมิบอย่างไม่พอใจว่า “จะไปแล้วหรอ”

บทที่ 206 คำขอโทษ

คุณท่านเหาไม่ได้เอ่ยเสียงใด ใบหน้าซูบผอมเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น ดวงตาทั้งสองนับวันยิ่งลึกโบ๋ มองดูแล้วช่างน่าตกใจ

ท่านเคาะไม้เท้า พูดขึ้นเสียงหนักว่า “เรื่องนี้เกี่ยวกับลูกสาวของตระกูลหนาน ก็ให้ตระกูลหนานจัดการไป ฉูเจ๋อหยางคนนั้นไม่ใช่แฟนเธอหรอกหรือ?”

“คุณ