บทที่174 สำหรับคนตาย

"ถ้าอย่างนั้นพี่ลิงก็เจ็บตัวฟรีน่ะสิ" หมาป่ารู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก อย่างไรพี่ลิงก็เคยเป็นหัวหน้ามาก่อน แม้ว่าตอนนี้จะไม่ได้มีอิทธิพลเท่าแต่ก่อน แต่หากถูกหักหน้าเช่นนี้ อีกหน่อยเขาจะสู้หน้าพี่น้องได้อย่างไร

"ลองดูสินค้าก่อน" ลิ่วเอ่อร์ขี้เกียจยุ่งเกี่ยวเรื่องความอัปยศ

บทที่175 บาร์Ambilight

เมื่อทุกคนออกไปแล้ว หมาป่าก็อดถามเสียงดังออกมาไม่ได้ “เฮียเอ่อร์ แค้นของพี่ลิง ผมจะไปจัดการเอง”

“ไอ้โง่ มึงคิดว่าฉูเจ๋อหยางมันสามารถเชิญหัวหน้าเฉินออกมาได้ มึงคิดว่าจะจัดการมันได้ง่ายๆเรอะ” ลิ่วเอ่อร์ตบเขาไปโดยไม่ต้องคิดหนึ่งฉาด

หมาป่าไม่รู้สึกเจ็บ ตาเขาแดงด้วยค

บทที่176 ฉุดไม่อยู่

เป้ยฉ่ายเวยแอบมองไปที่ชายผู้ซึ่งอวี๋ซือซือชี้ไป รูปร่างเขาไม่เลว แต่ว่าเมื่อเทียบกับฉูเจ๋อหยางแล้วยังห่างไกลกันมาก ฉูเจ๋อหยางนั้นทุกอณูของกล้ามเนื้อของเขาเหมือนเต็มไปด้วยแรงระเบิด

ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังสุดนั้นดูมีเนื้อมีหนัง มองดูแล้วช่างอบอุ่นนุ่มนวล

ทำไมเธอถึงคิดถ