บทที่109 วางใจได้เขาไม่ปฏิเสธคุณหรอก

ซือซือและเป้ยฉ่ายเวยส่งเสียงเอะอะ ทั้งคู่เบื่อกับการเล่นน้ำฝนและกลับไปอาบน้ำ

พวกเธอโยนเสื้อผ้าไปที่ด้านข้าง คนหนึ่งถือถ้วยกาแฟร้อน ดื่มด่ำกับช่วงเวลาสงบของปี

ถ้าหากว่าซือซือไม่เอ่ยปากพูดขึ้นล่ะก็ เป้ยฉ่ายเวยจะยิ่งรู้สึกดีกว่านี้

“บอกมาเถอะ ใค

บทที่110 ไม่สามารถแก้ไขได้

“ซือซือ เธอแน่ใจได้อย่างไรว่าเขาจะไม่ปฏิเสธฉัน” เพื่อถามอย่างมุ่งมั่น เพราะเป้ยฉ่ายเวยเองก็ยังไม่แน่ใจ

“เพราะว่าเขารู้สึกผิดกับเธอ อย่างไรก็ต้องฟังเธอ เขาจะต้องยอมเห็นด้วยอย่างแน่นอน” แน่นอนเป้ยฉ่ายเวยคงไม่สามารถพูดว่าตัวเองเป็นต่อได้

เธอเห็นท่าทางกังวลของเว

บทที่ 111 สุดท้ายก็ต้องตัดสินใจ

“คุณลุงคะ ฉันโอเคแล้ว” เป่ยฉ่ายเวยยังคงยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ดูผ่อนคลาย

มีลูกค้าอีกสองสามคนเดินเข้ามา “เถ้าแก่ ก๋วยเตี๋ยวเนื้อสามชาม แล้วก็เนื้ออีกครึ่งโล”

“ลุงมีอะไรก็รีบไปทำเถอะค่ะ อย่าให้ลูกค้ารอนาน” เป่ยฉ่ายเวยรู้ว่าคุณลุงมีเรื่องจะถาม ก็เลยรีบเปลี่ยนเ