บทที่ 75

นาราภัทรยิ้มหวานฉ่ำหยดย้อย ดวงตากลมโตเต้นระริกแพรวพราวจากนั้นก็ถอนสายบัวให้เจ้าชายหนุ่มอย่างสวยงามกึ่งล้อเลียน ถอนสายบัวเรียบร้อยแล้วก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงเอื้อมไปจับมือหนาร้อนผ่าวอีกฝ่ายแล้วยัดจดหมายรักลงบนฝ่ามือของบุรุษรูปงามติดกระแทกกระทั้นเล็กน้อย

“good bye”

น้ำหนาวฉีกยิ้มหวานกล่าวลาเสียงนุ

บทที่ 76

มือบางที่กอบกุมกองไฟร้อนรุ่มทว่านุ่มเนียนยิ่งกว่าแพรไหมเริ่มขยับลองเชิงขึ้นลงช้าๆ ก่อนจะยิ้มหวานฉ่ำเงยหน้าขึ้นมองเจ้าชายฮารีฟร์ด้วยความพึงพอใจเมื่อได้ยินเสียงสูดปาก ใบหน้าคมเข้มบูดเบี้ยวศีรษะแหงนไปด้านหลังด้วยความสุขสมที่แล่นพล่านจนหัวสมองหมุนเคว้ง

“โอ...น้ำเหนือ...เจ้าจะฆ่าเราหรือไง”

“จะ.

บทที่ 77

หนึ่งในลูกสมุนได้เอ่ยสนับสนุนคำถามของเพื่อนพร้อมกับเอ่ยเสนอแนะนำความชั่วไปในตัว อาดีบหยิบยาพิษที่บรรจุอยู่ในขวดแก้วใบเล็กสวยงามขึ้นมาส่องดู ดวงตาแข็งกร้าวลุกโชนด้วยความโหดเหี้ยมไร้ความปราณี ริมฝีปากหนาคล้ำแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมเอ่ยตอบลูกสนุมอย่างไร้ความรู้สึกผิดชั่วดี

“ปืน...เสียงดังมีเขม่าดิ