บทที่ 58

เจ้าชายฮารีฟร์หันไประบายยิ้มให้ทั้งสามสาวแต่เฉพาะเจาะจงแน่นิ่งอยู่ที่นีราพรรณผู้เดียว

“เรามาเยี่ยมพ่อเจ้าและจะอยู่รอจนกว่าการผ่าตัดจะเสร็จสิ้น”

“ขอบคุณค่ะ เจ้าชายไม่น่าเสียเวลามา”

นีราพรรณงึมงำเอ่ยขอบคุณแผ่วเบา ไม่กล้าหันไปสบตาของบิดาที่กำลังมองเจ้าชายหนุ่มด้วยสายตานิยมชมชอบเป็นพิเศษ

เจ้า

บทที่ 59

“พี่น้ำเหนือ พ่อจะไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ”

น้ำค้างเอ่ยถามเสียงสั่นเทาริมฝีปากอิ่มเอิบสีหวานสั่นระริกจนต้องกัดเม้มไว้ แขนเล็กขาวเนียนโอบกอดไปรอบตัวพี่สาวแล้วซบหน้าร้องไห้เบาๆ

“พ่อไม่เป็นไรหรอก พ่อต้องปลอดภัยต้องกลับมาอยู่กับเราทั้งสามคน” นีราพรรณเอ่ยปลอบยกมือขึ้นลูบไล้เส้นผมนุ่มสลวยของน้อง

น้ำ

บทที่ 60

ถึงแม้จิตใจจะถูกเจ้าแห่งทะเลทรายเฉือดเชือนให้แดดิ้นแหลกลาญอยู่แทบเท้าแต่นีราพรรณก็ไม่มีทางแสดงออกให้อีกฝ่ายได้เห็น ใบหน้างามเชิดขึ้นอย่างถือดี ดวงตากลมโตว่างเปล่าจ้องตอบไม่ลดละ ภาวนาให้เจ้าชายฮารีฟร์และองครักษ์ได้เดินออกไปโดยเร็วก่อนที่เรือนกายของเธอจะทานรับความเจ็บปวดไม่ไหวทรุดลงไปกองกับพื