บทที่ 123

เจ้าชายฮารีฟร์ผงกหัวขึ้นแย้มยิ้มพรายให้แก้วตาดวงใจอย่างล้อเลียนกดจุมพิตเร็วๆ ลงไปบนเรียว

ปากหวานฉ่ำอีกครั้งก่อนจะผละออกแล้วแง้มประตูห้องทำงานออกเล็กน้อยจากนั้นก็โผล่หัวออกไปดูลาดเลานอกห้อง ทำราวกับเด็กตัวเล็กๆ กลัวผู้ใหญ่จะจับผิดได้ เมื่อเห็นว่าเป็นทางสะดวกก็หันมายักคิ้วเอ่ยบอกกลั้วหัวเรา

บทที่ 124

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา...

เครื่องบินหลวงประจำพระองค์ของเจ้าชายฮารีฟร์ทะยานแหวกม่านเมฆกำลังลอยลำอยู่บนฟากฟ้าสีครามมุ่งสู่แผ่นผืนทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไพศาล

เจ้าแห่งทะเลทรายผู้ยิ่งใหญ่ประคองกอดบรรจงพรมจุมพิตมอบความหวานฉ่ำให้ทั่วเรือนร่างหอมกรุ่นของหญิงอันเป็นที่รัก นิ้วเรียวยาวแข็งแกร่งปลายลิ้นนุ่