บทที่ 101

“ท่านพี่...” เจ้าชายชารีฟร์ครางเรียกเชษฐาเสียงอ่อน

“ไม่ต้องห้าม!...วาอีน์ไปเตรียมฮอ อานีสต์เจ้าไปเตรียมอุปกรณ์สำหรับการเดินทะเลทรายให้พร้อมภายใน 10 นาที”

“พะยะค่ะ”

อานีสต์และวาอีน์ต่างก็รับคำพร้อมๆ กันเวลานี้ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเจ้าแห่งทะเลทรายด้วยรู้ว่ากาลเวลานี้ต้องถือสุภาษิตที่ว่า

บทที่ 102

“พัก 10 นาทีแล้วค่อยเดินทางต่อ ข้าอยากให้ถึงที่พักก่อนตะวันตกดิน”

อาดีบกระโดดลงจากหลังม้าแล้วอุ้มเชลยสาวแสนสวยที่ถูกมัดมือปิดปากแน่นด้วยผ้าสีดำค่อนข้างสกปรกลงจากหลังม้าแล้วผลักให้ร่างบางล้มลงไปกองกับหย่อมหญ้าสีเขียวอ่อน

การเดินทางไปยังกองโจรในวันนี้ค่อนข้างล่าช้ากว่าปกติ บ่ายคล้อยตะวันเก

บทที่ 103

พออาดีบออกคำสั่งให้เดินทางต่อได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงพายุทะเลทรายที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นในเวลานี้ก็ได้ก่อตัวขึ้นเริ่มดาหน้าเข้าหาฝูงม้าอย่างช้าๆ ก่อนจะกลายเป็นคลื่นพายุทะเลทรายลูกใหญ่

“ท่านอาดีบเหมือนพายุกำลังก่อตัวอยู่ข้างหน้า”

ฝูงม้าที่ตื่นตระหนกยกเท้าคู่หน้าขึ้นตะกุยอากาศร้องดังลั่นทั่ว