ตอน 2
ผิดใจรักคุณแฮกเกอร์
ตอนที่ 2
ฟู่จิ่วคนใหม่เท่สุดๆ
ฟู่จิ่วต้องนอนอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อเข้ารับการตรวจรักษาถึงสามวัน จนเมื่อมาถึงวันที่สี่ก็ไม่จำเป็นต้องสวมบทหนุ่มน้อยในชุดผู้ป่วยอีกต่อไป
ปกติแล้วเธอเป็นคนประสาทสัมผัสไวมาก มีเพียงแค่เรื่องนี้นี่แหละที่เธอต้องตรวจสอบให้ละเอียด
ใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้!
ฟู่จิ่วหรี่ตาลง อุณหภูมิในห้องผู้ป่วยหล่นวูบจนถึงจุดเยือกแข็ง จากนั้นเธอจึงยิ้มขึ้น เรียวปากที่แย้มยิ้มสวยสมบูรณ์แบบจริงๆ
ก็เหมือนกับเธอคนนี้ที่เต็มไปด้วยเรื่องลวงตา
เธอคือแฮกเกอร์ฉายา Z
แค่ให้โน้ตบุ๊กเธอเครื่องหนึ่ง เธอจะสามารถทำทุกสิ่งที่คุณต้องการได้
และคนๆ เดียวกันนี้เองกลับต้องมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กไฮสกูล
“คุณชาย ผมเอาเสื้อผ้าทั้งหมดมาให้แล้วครับ คุณจะใส่ชุดนี้หรือจะใส่ชุดนั้นดี” เฉินเสี่ยวตงแถลงผลงานตัวเอง พลางมองดูหนุ่มน้อยที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง “สองชุดนี้เป็นจีวองชี (Givenchy) รุ่นใหม่ล่าสุดเชียวนะครับ”
ฟู่จิ่วยันตัวขึ้นด้วยมือเดียว แล้วกระโดดลงมาจากระเบียงอย่างสบายๆ ปากคาบอมยิ้มเอาไว้ เส้นผมสีเงินที่เสยไปอยู่ด้านหลังศีรษะค่อนข้างยุ่งเหยิง แต่คิ้วและนัยน์ตากลับดูดีสุดๆ เธอยกริมฝีปากเรียวบางขึ้นเล็กน้อย มือซ้ายล้วงกระเป๋ากางเกงพลางเดินเอื่อยๆ เข้ามาหาเฉินเสี่ยวตง
ท่าทีเอื่อยเฉื่อยอย่างนั้นเหมือนพ่อบ้านปีศาจในการ์ตูนเลย ให้ตายสิ!
เฉินเสี่ยวตงแทบจะตกอยู่ในภวังค์ ถ้าคุณชายออกไปในสภาพนี้นะ อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย แม้แต่ผู้ชายก็คงจะ... ไม่...จะคิดอย่างนั้นไม่ได้!
คิดแบบนี้ยิ่งจะช่วยสร้างความวิปริตให้กับนายน้อยน่ะสิ เขาไม่ลืมหรอกนะว่าครั้งนี้คุณชายต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะสาเหตุอะไร
ยิ่งถ้านายท่านรู้ว่าคุณชายยังหลงใหลในตัวคุณชายฉินล่ะก็ มีหวังถูกตีขาหักแน่!
“นอกจากสองชุดนี้แล้วไม่มีชุดอื่นอีกเลยเหรอ” ฟู่จิ่วขมวดคิ้วมองดูชุดสีสันจัดจ้านตรงหน้า
เฉินเสี่ยวตงรีบก้มหน้า ผลักกองเสื้อผ้าออกไปห่างๆ “ผมเอาชุดฮอตสไตล์ Boy ที่คุณชายชอบมากที่สุดมาด้วยนะครับ!”
Boy?
แน่ใจนะว่าไม่ได้ไปเอาชุดราคาถูกๆ จากเถาเป่า[1]มาน่ะ! รสนิยมของเจ้าของร่างคนเดิมแปลกประหลาดจริงเชียว!
ฟู่จิ่วมองดูกองชุดสีแสบสันตรงหน้า นิ้วมือปลดกระดุมชุดผู้ป่วยที่ตนสวมอยู่ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไปเอาชุดนักเรียนมา”
“เอ๋? คุณชายไม่ชอบชุดนักเรียนไม่ใช่เหรอครับ” เฉินเสี่ยวตงเบิกตากว้าง ชัดเจนว่าตกใจคำพูดของเจ้านายตน
ฟู่จิ่วกวาดตามองอีกฝ่าย เอ่ยแค่ว่า “ไปเอามา”
ไม่มีคำอธิบายอื่นใด น้ำเสียงเท่จนทำให้คนเข่าอ่อน นี่เป็นคุณชายเศรษฐีใหม่ของพวกเขาจริงๆ ใช่ไหม!
โรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงมีประวัติยาวนาน ประสบการณ์การสอนแน่นปึ้ก ข้างในมีแต่คนเก่งกาจ ไม่ว่าจะเป็นจอหงวนด้านสายวิทย์หรือสายศิลป์ แต่กระนั้นก็ยังมีพวกเรียนไม่เอาไหนอยู่เป็นส่วนเล็กๆ เช่นฟู่จิ่วผู้เป็นตัวแทนที่ดีของนักเรียนกลุ่มนี้นั่นเอง
เมื่อเทียบกับพวกลูกเศรษฐีทั้งหลายแล้ว คนทั่วไปจะไม่ชอบเธอมากกว่าคนอื่น เพราะเป็นคนขี้อวด เช่นชอบขับรถสปอร์ตเข้ามาในโรงเรียน หรือทำตัวอย่างกับเป็นเจ้าของเหมืองถ่านหิน
แม้ว่าบ้านเธอจะทำธุรกิจด้านถ่านหินจริงๆ แต่ไปเอานิสัยพ่อมาใช้ในโรงเรียนมันก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี
แล้วยังจะชุดที่เธอสวมอีก ชอบคิดว่าใส่แล้วหล่อ แต่ที่จริงแล้วดูเป็นพวกสะเหล่อในสายตาของคนอื่นทั้งนั้น!
ถ้าคิดให้ดีๆ ฟู่จิ่วเองก็ไม่ได้ทำอะไรเว่อวังอลังการ แต่คนแบบนี้มาปรากฏอยู่ในโรงเรียนจึงดูเป็นตัวตลกชัดๆ ใครจะไปชอบลง?!
เพียงแต่ในวันนี้ เมื่ออาจารย์ประจำชั้นได้เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลาคนใหม่แล้ว ถึงกับถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจว่า “นั่นฟู่จิ่วเหรอ”
“ผมเองครับอาจารย์เฉิน ผมมารายงานตัว” ฟู่จิ่วยิ้มบางๆ
อาจารย์เฉินคนนี้อึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยต่อ “ดี ฉันรับทราบแล้ว เธอกลับไปเรียนเถอะ ต่อไปอย่าทะเลาะวิวาทกันอีกนะ เอาเวลาไปใส่ใจเรื่องเรียนให้มากขึ้นจะดีกว่า”
“ครับ”
คนเป็นอาจารย์มองดูเด็กหนุ่มที่หมุนตัวเดินจากไปด้วยความประหลาดใจ
แค่ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลครั้งเดียวทำให้เปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้เชียวเหรอ?
เหมือนกับเอาเข้าไปในเตาแล้วหลอมออกมาเป็นคนใหม่เลยทีเดียว!
..............................................................
[1] เว็บไซต์สั่งซื้อของออนไลน์ชื่อดังของจีน
3 vs 4
ตอน 3
ตอนที่ 3
เจออริเก่าก็โดนต่อยเลย
เมื่อกลับเข้ามาในโรงเรียนที่คุ้นเคยอีกครั้ง ฟู่จิ่วเกิดความรู้สึกที่บอกไม่ถูกขึ้นมา ลำโพงยังคงมีเสียงประกาศ ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้ยังต้องทำกายบริหารกลางแจ้งอีกหรือเปล่า...
“เอ๋! พี่รูปหล่อคนนั้นเป็นใครอ่ะ นักเรียนใหม่เหรอ ทำไมถึงไม่เคยเห็นเลยล่ะ” สาวน้อยคนหนึ่งดึงตัวคนข้างๆ ให้หันไปดูฟู่จิ่ว
“เขาเพิ่งยิ้มให้ฉันด้วยแหละ มีเขี้ยวด้วย เซ็กซี่เป็นบ้าเลย!”
“เดี๋ยวก่อน ฉันว่าเขาดูคุ้นๆ มากเลยนะ นะ...นั่นมันฟู่จิ่วนี่นา?!”
ครั้นเห็นใกล้ๆ แม่สาวน้อยพวกนี้ถึงกับตาค้าง!
ทำไมผู้ชายรูปหล่อคนนี้ถึงเป็นเจ้าลูกเศรษฐีใหม่ฟู่จิ่วไปได้
เขาเข้ามาเรียนในห้องของพวกเธอจริงๆ ด้วย!
ฟู่จิ่ววางกระเป๋าไว้บนโต๊ะไม้แล้วนั่งไขว้ขายาวๆ บนเก้าอี้ กำลังจะหยิบสมุดโน้ตออกมา ก็ได้ยินเสียงกระแทกดังปัง!
มีคนลากเก้าอี้ด้านข้างตัวเธอ แล้วยังมองด้วยสีหน้าทะมึน “เอาของๆ แกออกไปให้หมด ฉันไม่อยากอยู่ใกล้แกแม้แต่นาทีเดียว ไอ้วิปริตเอ๊ย!”
เจ้าคนนี้เป็นนักเรียนที่นั่งโต๊ะเดียวกับฟู่จิ่วชื่อเจี่ยงเฟยหยาง เป็นคนที่หล่อที่สุดในห้อง D แถมยังเล่นบาสฯ เก่งอีกด้วย สาวๆ จึงตามกรี๊ดเขาพอสมควร
กระทั่งฟู่จิ่วเองก็ยังเคยไล่จีบเจ้าคนนี้เลย
เคยไล่จีบ แค่คิดถึงสามคำนี้เธอก็ปวดหัวหน่อยๆ แล้ว
ทว่า...เธอไม่ชอบให้ใครมาวางอำนาจบาตรใหญ่ต่อหน้าตั้งแต่ไหนแต่ไร
“ไม่อยากอยู่ใกล้งั้นเหรอ” เสียงเธอราบเรียบ ก่อนจะใช้มือเท้าคางมองเขาอย่างไม่แยแส “งั้นก็ไสหัวไปดิ”
“แกว่าอะไรนะ!” เจี่ยงเฟยหยางเริ่มลงมือ คิดจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย!
แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่า เขาเพิ่งลุกขึ้น ร่างทั้งร่างก็ลอยถลาไปนอนคว่ำอยู่บนโต๊ะ คางโดนกระแทกจนเจ็บระบม
ฟู่จิ่วที่ยืนอยู่ข้างๆ มองระคนยิ้มหยัน “ช่วงนี้ฉันไม่ชอบมีเรื่องกับใครสักเท่าไร ฉะนั้นนะเพื่อนเจี่ยง เรามาพูดกันดีๆ จะดีกว่า นายว่าไหม?”
คนอื่นที่เห็นกลับคิดว่าคนทั้งสองกำลังพูดคุยกันตามประสาผู้ชาย
จะมีก็แต่เจี่ยงเฟยหยางเท่านั้นที่รู้ว่าน้ำหนักมือที่กดอยู่บนหลังตนทำให้เจ็บมากแค่ไหน จึงกัดฟันกรอดๆ ดวงตาแดงก่ำ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตนเองจะแพ้ให้กับไอ้เบื๊อกนี่ได้!
“ประหลาดจัง แต่ก่อนเวลาที่เจี่ยงเฟยหยางพูดกับฟู่จิ่ว เจ้านั่นเป็นต้องหน้าแดงอยู่นานสองนาน ทำไมวันนี้ถึงเปลี่ยนไปได้”
“ไม่เห็นจะมีอะไรแปลกเลย ก็ตอนนี้ฟู่จิ่วมองคุณชายฉินอยู่นะสิ ก็เลยไม่สนใครแล้วไง”
“อ้อ! แน่มากนะ แม้แต่คุณชายฉินเขายังกล้าอาจเอื้อม”
“คอยดูเถอะ เดี๋ยวต้องโดนเล่นงานแน่”
ท่ามกลางเสียงนินทา ตัวต้นเรื่องกลับหลุบตาลง เปิดหนังสือฟิสิกส์ที่อยู่บนโต๊ะออกมาอ่าน
เจี่ยงเฟยหยางสะบัดมือ ส่งเสียง ‘ฮึ’ ขึ้นจมูก “ได้ยินแล้วใช่ไหม นายน่ะอยู่ได้ไม่นานหรอก นี่ไม่ต้องพูดถึงตัวคุณชายฉินหรอกนะ แค่บรรดาบอดี้การ์ดในโรงเรียนของเขาก็เอาแกตายได้แล้ว”
ฟู่จิ่วยิ้มรับหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น แล้วเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ “ฉันจะตายหรือไม่ นั่นมันเป็นเรื่องในอนาคต แต่ถ้านายยังจะพูดมากอีก ฉันจะเสยคางนายซะ!”
เจี่ยงเฟยหยาง “...”
ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมเขาถึงรู้สึกเหมือนกำลังโดนข่มขู่เลย
แต่เมื่อกี้สายตาของไอ้เบื๊อกนั่นดูน่ากลัวจริงๆ!
เสียงสัญญาณเข้าเรียนดังขึ้น ฟู่จิ่วจึงแอบงีบอย่างสงบสุขได้สักที
ทว่าพอถึงเวลาอาหารเที่ยง ความยุ่งยากที่ควรจะเกิดขึ้นก็ตามมา
กลุ่มนักเรียนหญิงในชุดกระโปรงสั้นมายืนล้อมฟู่จิ่วเอาไว้ เอ่ยถากถางด้วยคำพูดร้ายกาจชนิดที่ไม่มีใครกล้ามาตอแยด้วย
“ทำไมบ้านตระกูลฟู่ถึงได้มีเกย์อวดรวยแบบนี้ด้วยนะ ทุเรศจริงๆ!”
ฟู่จิ่งที่กำลังหิวข้าวอยู่กลับต้องมาโดนสาวๆ พวกนี้รุมล้อม ดวงตาของเธอจึงเริ่มกระด้างขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดของแม่สาวคนนั้น เธอเงยหน้าขึ้น มุมปากแย้มรอยยิ้มอันเย็นเยียบ
ตอน 4
ตอนที่ 4
หักหน้ากันตรงๆ
รอยยิ้มนั้นไม่รู้ว่าทำไมถึงทำให้พวกนักเรียนหญิงที่มาล้อมดูเกิดหัวใจเต้นผิดจังหวะ
แต่สาวๆ ที่กำลังรุมล้อมตัวฟู่จิ่วอยู่กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น โดยเฉพาะตัวหัวโจกที่ชื่อ ‘ฮั่วซืออวี่’ เจ้าหล่อนหรี่ตามองฟู่จิ่วอย่างเกลียดชัง “ครั้งที่แล้วฉันเตือนให้อยู่ห่างๆ คุณชายฉินแล้วนะ ตอ