บทที่ 74 เมื่อกี้เธอเท่มาก

นรมนรู้สึกพูดไม่ออก

นรมนแค่มีนัดกับคนอื่น. ทำไมกลายเป็นไม่มีความละอายในอีกอย่างนรมนกับเขาก็ไม่ได้เป็นอะไรกันนิ?

“ป้าโอ เขายังไปดูเขมิกาได้ ฉันออกไปเจอเพื่อนป้าจำเป็นต้องขนาดนี้มั้ย? อีกอย่างฉันก็ไม่ใช่อะไรของบุริศร์ ป้าทำแบบนี้กับฉันเกินไปหน่อยมั้ย?”

น

บทที่ 75 เธอทำให้ฉันเจ็บนะ

บุริศร์ไม่อยากคิดไรเยอะแยะ แต่เขาก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เหมือนตัวเขามีไรเข้าไปสิง จนทำให้เขาเปลี่ยนไปจนไม่รู้จักตัวเอง

รถขับไปถึงร้านอาหาร เขาเห็นรถFerrariที่แดงจนแทงตาของเจตต์ และที่ทำให้แทงตาเขาที่สุดก็คือนรมนกับเจตต์นั่งอยู่ริมหน้าต่างคุยกันหัวเราะสนุกสนาน

บทที่ 76 ไม่กลัวตายมีอะไรก็พุ่งเข้ามาได้เลย

“กิจจาไม่ใช่ลูกของฉันจริงๆ แต่กิจจาเป็นเด็กของตระกูลนี้ ฉันไม่สามารถทนเห็นเด็กของตระกูลตัวเองเร่รอน”

เขาอธิบาย

นรมนยิ่งงงเข้าไป

ตระกูลนี้ไม่ใช่ว่ามีบุริศร์คนเดียวหรอ?

เขาบอกตัวเองว่ากิจจาไม่ใช่ลูกของเขา แต่บอกว่ากิจจาเป็นเด็กของต