บทที่ 68 แค่นามภรรยาเฉยๆ

บุริศร์ก็นับว่าเร็ว พูดกับหล่อนได้ไม่นาน ก็มีนางพยาบาลพูดกับหล่อนว่าเวลากลับไปแล้วควรระวังอะไรบ้าง

หล่อนโมโหแต่ไม่แสดงออก

เขายังเหมือน5ปีก่อน คิดว่าเขาจะคุมหล่อนได้

หล่อนกำมัด รู้ว่าตัวเองต้องทำไรสักอย่าง

เวลานางพยาบาลชี้แจ้ง หล่อนทำหน้าตาเฉยไม่มี

บทที่ 69 หล่อนจะไม่เอาฉันด้วยใช่มั้ย

แค่นาม?

คิดดูดีๆแล้ว แต่งงาน3ปีนอกจากอยู่แต่ในบ้าน นรมนก็ไม่ได้ไปไหนเลย แต่ไม่เคยเข้าไปอยู่ในชีวิตเขาสักครั้ง และยังไม่เคยไปบริษัทเขาเลยสักครั้ง เวลาแต่งงานทุกคนรู้แค่ว่าเขาแต่งงาน เป็นผู้หญิงที่ไต่เต้าขึ้นไป เขาก็ไม่เคยจะพิสูจน์เพื่อหล่อนสักครั้ง แต่งงา

บทที่ 70 เธอเป็นคนแรก

“คุณผู้ชาย จริงๆหรอ.....”

“ทำตามที่ผมพูดเถอะป้าโอ ผมเคยบอกแล้ว ก็ทำเหมือนตอนรับใช้ภรรยาเถอะ”

เขาพูดอย่างหนักแน่น

ป้าโอถามอย่างไม่เข้าใจ:“หล่อนเป็นใครกันแน่? ถึงแม้จะมีภรรยาใหม่ แต่ก็ห้ามทิ้งของภรรยาเก่าหรอกมั้ง?”

เขานวดหัวตัวเอง:“เอาของไม่เก็บที่ห