บทที่ 477 เหมือนว่าคุณชายรัตติกรวรกุลตกทะเล

นรมนเปิดไทม์ไลน์ออก เมื่อเห็นสัญลักษณ์เล็กๆ สีแดง เธอยิ้มกว้างอย่างดีใจ

เธอไม่รู้ว่าบุริศร์จะตอบเธออย่างไร แต่ก็น่าจะคิดถึงเธอเหมือนกันล่ะมั้ง?

เมื่อคิดเช่นนั้น นรมนเอื้อมนิ้วจิ้มกดทันที หากแต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเจตต์ไปซะได้

“ที่รัก

บทที่ 478 เขาเป็นคนที่อึดทนที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ

หัวใจของเจตต์หล่นวูบ

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยชอบบุริศร์นัก แต่เขาเป็นคนที่นรมนแคร์มากที่สุด หากเขาถูกกักขังอยู่ที่นี่ไม่สามารถออกไปได้ ถ้างั้นก็ไม่แปลกที่ในเวลาที่นรมนต้องการเขามากที่สุดแต่กลับติดต่อเขาไม่ได้ เจตต์เองก็รู้สึกไม่ค่อยดีนัก

เขา

บทที่ 479 หากฉันต้องการรู้เดี๋ยวนี้ล่ะ

“ผมเองก็เพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้เอง ตอนนั้นคุณบุริศร์ได้ติดต่อหม่ามี้แล้ว ผมหาที่ตั้งตำแหน่งของเขาจากคลื่นสัญญาณ”

กานต์เห็นว่านรมนเริ่มใช้อารมณ์ จึงสารภาพออกมา

นรมนกำโทรศัพท์เอาไว้แน่น จนเรี่ยวแรงในร่างแทบจะถูกสูบจนไม่เหลือ

“แล้วทำไมแกไม่บอ