บทที่ 465 ฉันกลายเป็นผีก็ไม่มีทางปล่อยพวกแกแน่

โพนี่และป้องกำลังโต้เถียงกันอยู่ในห้องทำงาน

“ไม่ได้ ไม่ว่ายังไงก็จะต้องตามบุริศร์กลับมาให้ได้!”

นี่เป็นเจตนาของโพนี่ และก็เป็นท่าทีที่แข็งกร้าวของเธอ

แต่ป้องกลับพูดอย่างแน่วแน่ว่า “ไม่มีทาง คุณและผมต่างก็รู้ว่า ถ้าบุริศร์กลับมาตอนนี

บทที่ 466 ไม่รอบคอบเท่าผู้ชายอย่างเจตต์

คมทิพย์ยังคงมึนงง แต่พอเห็นพฤกษ์คุมตัวตังเมเอาไว้ เธอถึงได้เข้าใจทุกอย่าง

เมื่อสักครู่ เธอเกือบทำให้นรมนต้องตกอยู่ในอันตราย!

พอรู้แบบนี้ก็ยิ่งทำให้คมทิพย์เริ่มกรุ่นโกรธ

เธอเดินมาหยุดตรงหน้าของตังเม จากนั้นก็ยกเท้าขึ้นถีบเธออย่างกระหืดก

บทที่ 467 ผมปิดเครื่องตลอดเลยครับ

เมื่อได้ยินนรมนเอ่ยถึงบุริศร์ คมทิพย์ก็หัวเสีย

“บุริศร์อะไร? หายหัวไปไหนก็ไม่รู้ นรมน ฉันไม่ได้อยากพูดบั่นทอนอารมณ์แกหรอกนะ แต่บุริศร์ไม่ได้เรื่องจริงๆ พฤกษ์โทรไปหาเขาไม่รู้ตั้งกี่สาย แต่กลับโทรไม่ติดเลย ตอนนี้แกเป็นถึงขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่โผล่มาเ