บทที่ 453 ฉันก็เป็นผู้หญิง ฉันเข้าใจค่ะ

คำพูดของธรณีทำให้คมทิพย์อึ้งไปด้วย

“คุณหมายความว่ายังไงคะ？”

“ไม่ใช่ คือ ตอนนี้ กมลถูกลักพาตัวไปไม่ใช่หรอครับ？มีข่าวคราวบ้างมั้ย？ตอนนี้ สถานการณ์คับขันแบบนี้ ถึงฟ้าจะถล่มลงมา คุณบุริศร์ก็ไม่ครวไปจากเมืองชลธีเลยนะครับ อีกอย่าง ช่วงนี้ ก็ไม่เคยได้ย

บทที่ 454 ไม่ใช่แค่คำขอโทษคำเดียว ก็จะให้อภัยได้

เธอดูยาที่อยู่ในมือ แล้วขมวดคิ้วไว้จนแน่น ฉีดเข้าไปในขวดน้ำเกลืออย่างเร่งรีบ พอวินาทีที่หันมามองนรมนนั้น สีหน้าของโพนี่ก็ได้กลับมานุ่มนวลยิ้มอย่างอารมณ์ดีอื่นครั้ง

“เดี๋ยวตอนฉีดยาอาจจะเจ็บหน่อยนะคะ คุณทนไว้หน่อย”

ความรู้สึกที่โพนี่ให้คน

บทที่ 455 พวกเราเป็นหมอ ไม่ใช่เทวดา

ได้ยินคมทิพย์พูดแบบนี้แล้ว ธรณีพูดไม่ออกทันที

“นี่คือความต้องการของนรมนหรอ？”

“คุณนึกว่าฉันจะให้นรมนรู้ว่าคุณอยู่ข้างนอกหรอคะ？”

คมทิพย์มองหน้าธรณี อดไม่ได้ถอนหายใจทีนึงแล้วพูด：“คุณชายธรณีคะ นรมนผิดหวังกับตระกูลทวีทรัพย์ธาดาของพวกคุณอย่างสิ้นเชิ