บทที่ 430 เธออยากฆ่าคน

เห็นบุริศร์ไม่ตอบอะไร นรมนยิ่งลุกลี้ลุกลน

“แท้จริงแล้วเป็นอย่างไร คุณก็ตอบฉันมาสิคะ！”

นรมนคว้าแขนของบุริศร์อย่างร้อนใจ จนเล็บข่วนลงบนผิวหนังของบุริศร์โดยไม่รู้ตัว

บุริศร์รู้ว่าเธอกังวลใจ เขาตอบเสียงเบา：“พวกเขาคลาดกัน”

“หมายความว่าอะไร？”

นรมนรู้

บทที่ 431 คุณย่าเป็นแบบนี้มันทำให้หนูกลัวนะคะ

ยิ่งคุณนายทวีทรัพย์ธาดามองตุลยาก็ยิ่งถูกใจ

“เด็กดี! เธอต้องมารับความไม่เป็นธรรมแล้ว! เดิมทีย่าคิดว่าการให้เธอได้เข้ามาอยู่ในตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจะทำให้เธอโชคดี แต่พอเธอเข้ามาอยู่จริงกลับต้องโดนคนรังแกอยู่ตลอด เป็นเพราะย่าที่ไร้ความสามารถ จึงปกป้

บทที่ 432 ตกลงแล้วเป็นใครกันแน่

ทั้งหมดนี้เป็นปฏิกิริยาตอบสนองตามจิตใต้สำนึกของตุลยาทั้งสิ้น

แววตาของธรณีเย็นชาเกินไป คล้ายกับแสงเอาไว้ด้วยความต้องการฆ่า ราวกับว่าอยากจะฉีกเธอออกเป็นชิ้นๆ เสียตั้งแต่ตอนนี้

ตุลยาส่ายหน้าทันที

“ไม่ใช่ฉันนะคะคุณอาเล็ก ไม่ใช่ฉันนะ!”

นรมนเห็นสภ