บทที่ 397 ฉันเป็นคนของตระกูลทวีทรัพย์ธาดาจริงๆ

สีหน้าของบุริศร์ไม่ได้ผ่อนคลายลงเลย ที่จริงเขาวุ่นวายใจมาก เมื่อเขาหาตัวนรมนไม่เจอและผู้คนทั้งเมืองก็ด่าว่าตัวเธอ ตุลยาดันมามีข่าวฉากกับเขาอย่างคาดไม่ถึง บอกตามตรงบุริศร์ก็กลัวจริงๆ ว่าหากนรมนมาเห็นจะคิดมาก

แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถปล่อยให้ตุลยาเข้

บทที่ 398 ยังมีเรื่องไหนที่ฉันยังไม่รู้บ้าง

ทันทีที่คุณนายทวีทรัพย์ธาดาเห็นตุลยาหมดสติไปก็ตกใจแทบแย่ รีบหาอะไรมาห่อตัวตุลยาไว้แล้วให้คนช่วยอุ้มตุลยาขึ้นรถไปส่งโรงพยาบาล

หลังผ่านการตรวจแพทย์บอกว่าอวัยวะส่วนล่างของเธอฉีกขาด ต้องพักฟื้นสักสองสามวัน สาเหตุสำคัญคืออารมณ์ของเธอแปรปรวนมากเกินไปจนท

บทที่ 399 คุณไม่ได้ฟังผิดไป

นรมนโบกมือพลางกล่าวว่า “ฉันยังไหว คุณไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะไม่ล้มลงก่อนที่จะพบคนที่ทำร้ายฉัน ไม่ว่าจะเป็นใครฉันก็อยากรู้ว่าคนคนนั้นต้องการอะไร”

เมื่อเห็นนรมนยืนกรานเช่นนี้เจตต์ก็ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว เพียงพูดได้อย่างเจ็บปวดว่า “คุณเป็นกังวลมากเกินไป ถ้าคุณต้องการควา