บทที่ 370 ฉันไม่แพร่งพรายออกไปแน่

“ผมรู้สึกป่วยท้องหน่อย คุณกับลูกๆหาที่นั่ง ทานอะไรไปก่อน ผมอาจจะนานหน่อยนะ ไม่ต้องรีบ”

หลังส่งเสร็จ บุริศร์รู้สึกร่างกายเพลียไปหมด

ตอนนี้เขาเพลียมากจริงๆ

หลังจากนรมนเห็นข้อความของบุริศร์แล้ว ก็รู้สึกเป็นห่วง

“คุณเป็นอะไรมั้ยคะ？”

“ไม

บทที่ 371 พี่ธนธีไม่ใช่คนไม่ดี

บุริศร์ค้นหารอบๆด้วยความรวดเร็ว เมื่อไม่เห็นแม้แต่เงาของกมล ในใจก็อดรู้สึกกังวลขึ้นมาไม่ได้

เขาจึงให้ผู้หญิงที่อยู่แถวๆนั้นเข้าไปดูให้ว่ากมลยังอยู่หรือไม่

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเงินสามารถบันดาลได้ทุกสิ่ง หญิงสาวจึงเต็มใจช่วยหาอย่างสุดความสามารถ แต่เมื่อเ

บทที่ 372 ตระกูลทวีทรัพย์ธาดาให้ท้ายอะไรฉัน

“กินช้าๆ ดูสิกินจนเลอะปากไปหมดแล้ว”

นรมนดึงผ้าเช็ดหน้าออกมา เตรียมจะเช็ดปากให้กมล แต่กานต์กลับหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดให้กมลเสียก่อน

เมื่อเห็นลูกๆรักกันถึงขนาดนี้ นรมนก็รู้สึกว่าชีวิตนี้สมบูรณ์แล้ว

อารมณ์ไม่พอใจของบุริศร์ก็ค่อยๆจางหาย