บทที่ 342 มีตาหามีแววไม่

"เฮอ！"

นรมนอด​ที่จะหัวเราะ​​ออกมา​โดยตรงไม่ได้​

สำหรับคมทิพย์ที่ผ่านมาส่วนใหญ่​ได้ยินมากกว่า ยังไม่ทันได้รู้จัก คิดมาโดยตลอดว่าเด็กน้อยคนนี้เป็นเด็กสาวที่เรียบร้อย อย่างน้อยเป็นคนสวยที่อ่อนแอและขี้ป่วย ตอนนี้ถึงกับเจอหน้ากันปุ๊บก็ถูกกมลใช้ปืนฉีดน้ำเย็นเข้ามาที

บทที่ 343 ชีวิต​แบบนี้เป็นสิ่งที่คุณต้องการจริงๆหรือ

ปกติ​กานต์​เป็นเด็กที่รู้เรื่อง ทำให้บางครั้งนรมนมองข้ามความจริงที่ว่ากานต์ยังไม่ถึงห้าขวบเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้เห็นแววตาที่ที่คาดหวังของลูกชายแบบนี้ เธอเจ็บปวดใจเหลือเกิน

เทียบกับคนที่รุ่นราวคราวเดียวกัน​ กานต์​แบกรับไว้เยอะมากเยอะมากเลยจริงๆ

บทที่ 344 ใครรังแกใครหรอ

"แม่คะ วันหลัง​หนู​จะ​ไม่​ทำให้​ท่านเป็นห่วงหนูอีกแล้วค่ะ"

นรมนจับมือของแม่นรมนไว้แน่นๆ พูดซะจนแม่นรมนหดหู่ใจและอยากร้องไห้

"ได้เลยลูก ลูกจำคำพูดนี้ไว้ให้ดีๆนะลูก"

ทั้งคู่​พูดกันอีกหลายคำ แม่นรมนถึงระงับอารมณ์​

"แม่ได้ยินมาอีกว่​าบ้านตระกูล​ทวีทรัพ