ตอน 332
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 332 ฉันสุภาพอ่อนโยนมากพอแล้ว
“ประธานบุริศร์ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ”
พฤกษ์สังเกตการณ์บุริศร์ตลอด เขาเห็นท่าทางของบุริศร์ในตอนนี้แล้ว ก็อดก้าวไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง เพื่อประคองบุริศร์ให้ลุกขึ้นทันทีไม่ได้
หลายปีมานี้ มีเหตุการณ์ใดบ้างที่บุริศร์ไม่เคยเห็น แต่ล้วนไม่เคยมีท่าทางกระสับ
ตอน 333
บทที่ 333 นรมน คุณยังมีผม
“อย่าไปจากแม่เลยนะ! ลูกรัก! อย่าไป!”
แม้ว่านรมนจะถูกบุริศร์กอดเอาไว้แน่นในอ้อมแขน แต่ยังคงไม่สามารถดิ้นรนหลุดจากฝันร้ายนั้นได้
เธอร้องไห้โวยวาย ดิ้นรน เจ็บปวดหัวใจสลาย
ชั่วพริบตาหยาดน้ำตาก็ไหลรินลงมาจากนัยน์ตาของบุริศร์
“นรมน คุณตื่นสิ ล้วนผ่านไปแ
ตอน 334
บทที่ 334 ฉันล้วนฟังคุณค่ะ
บุริศร์เพิ่งจะเตือนนรมนไป แต่ในตอนนี้เห็นสภาพแบบนี้ของเธอแล้ว ก็อดถอนหายใจไม่ได้ ปล่อยให้เธอได้ระบายออกมาสักครั้ง
คุณหมอก็บอกว่าภาวะจิตใจซึมเศร้านั้นไม่ดีต่อผู้หญิงเพิ่งจะที่คลอดบุตร
ร้องไห้ได้สักพัก นรมนก็หยุดแล้ว
ไหล่ของเธอยังคงกระตุกเป็นระลอก จมูกแด