บทที่ 326 ขิงแก่ย่อมเผ็ดกว่าขิงอ่อน

นรมนจับจ้องบุริศร์ที่นอนไม่ได้สติ ด้วยความอาลัย แต่ก็ฝืนลุกขึ้นฝากเขาเอาไว้ที่เตียงข้างๆคุณนายทวีทรัพย์ธาดา พร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นห่มกายให้กับเขา

เธอจ้องมองบุริศร์หลับใหลด้วยความเอ็นดู พร้อมเอ่ยเสียงแผ่ว “ขอโทษนะ ฉันจะให้คุณลำบากเพราะเรื่องของฉันไม่ได้อีกแ

บทที่ 327 เธอคิดว่าฉันทำเพื่ออะไร

เมื่อเห็นนรมนกัดฟันกรอด ทีท่าที่ต้องการแล่เธอเป็นชิ้นๆนั่น ป้าโอหัวเราะอย่างได้ใจมากกว่าเดิม

“แกคิดว่ายี่สิบกว่าปีนี้ที่ฉันอยู่ตระกูลโตเล็ก อำนาจของฉันที่เมืองชลธีแกคิดว่าแกกับบุริศร์จะหักล้างได้ง่ายๆอย่างนั้นเหรอ บุริศร์ดีต่อฉันมากในอดีต เขาเป็นเด็กดีมากเล

บทที่ 328 แกต้องเสียใจแน่

เมื่อป้าโอเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของนรมนในตอนนี้ เธอหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา “เธอไม่กล้าคิด? หรือคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้กันแน่? เพราะเธอได้ยินความรุ่งโรจน์ของตระกูลโตเล็กจากคุณนายตระกูลโตเล็กสิท่า? เธอก็คิดเหมือนกันเหรอว่าตระกูลโตเล็กเป็นพวกสุภาพบุรุษ? แกไม่รู้หรือไงว่าพระเจ