บทที่ 322 คุณทำเพื่อฉันมามากพอแล้ว

นรมนมองดูความกลัวของป้าโอที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นจึงกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา：“แกก็กลัวเป็นเหมือนกันหรอ？ตอนแกวางยาคนอื่น ไม่เคยคิดว่าตนเองก็จะมีวันนี้ใช่ไหม？น่าเสียดาย มีประโยคหนึ่งกล่าวว่า ทำอะไรก็ได้อย่างนั้น ไม่รู้ว่าแกเคยได้ยินไหม？สิ่งที่แกกินเข้าไป เป็นยาที

บทที่ 323 อย่างไรเสียต้องขึ้นค่าเรียนสักหน่อย

นรมนจัดการกับความรู้สึกของตนเอง มองภาพของชินทรในห้องของคุณนายทวีทรัพย์ธาดา นึกถึงความฝันเมื่อสักครู่ มันช่างชัดเจนมาก มันเหมือนจริงมาก

เธอกระซิบว่า：“คุณพ่อคะ วางใจได้ หนูจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องขึ้นกับคุณย่าและตระกูลทวีทรัพย์ธาดาแน่นอน ไม่มีทาง！”

บทที่ 324 ให้เวลาฉันสักหน่อย

หลังจากนรมนกับกิมจิออกมาจากตระกูลทวีทรัพย์ธาดา ทั้งสองขึ้นรถอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเองกานต์ก็โทรเข้ามา

“หม่ามี้！”

“กานต์？ ว่าไงลูก？ คุณตากับคุณยายเป็นอะไรหรือเปล่า？”

สิ่งแรกที่นรมนคิดถึงคือพ่อแม่ตระกูลธนาศักดิ์ธน

ตอนนี้เธอรู้สึกหวาดกลัวเสียเหลือ