บทที่ 293 คุณช่างเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

“ว่ามา！”

เสียงของนรมนนั้นเคร่งขรึมมาก

ถ้าไม่ใช่บุริศร์ เธอยอมได้ทุกอย่าง แม้ว่าจะล้มละลายก็ตาม

นลินพูดกระซิบว่า “ฉันขอบุริศร์!”

“คุณอยากตายใช่ไหม? คุณคิดว่าฉันจะไม่ฆ่าคุณจริงๆหรือ?”

นรมนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะบ้าแล้ว

บทที่ 295 ฉันเชื่อใจคุณ

ไม่เจอกันไม่กี่วันกมลผอมลงเยอะเลย ตาโหลไปเยอะเลย ริมฝีปากก็ไม่มีสีเลือดอยู่เลย

ทันใดนั้นนํ้าตาของนรมนก็ไหลลงมาทันที

“กมล……”

เธอเรียกเบาๆ ไม่รู้ว่าทำไม ไม่กล้าเสียงดัง เหมือนกลัวจะทำให้ลูกสาวที่ไม่มีสติตื่นขึ้น

คุณนายโตเล็กเห็นนรมนมาแล้ว ก็ลุกขึ้นยื