บทที่ 280 คุณชอบผมที่เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือไง

เดิมทีนรมนไม่อยากพูด แต่เมื่อบุริศร์พูดย้ำเตือนขนาดนี้ เธอถึงเพิ่งนึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้

เธอหันไปมองนลินที่กำลังหลับสนิท แล้วพูดออกมาอย่างกังวล “เราออกไปคุยกันข้างนอกเถอะ”

บุริศร์ขมวดคิ้วมุ่น บ่งบอกว่าไม่เห็นด้วย

ตอนนี้ร่างกายของ

บทที่ 281 ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ง่าย ๆ

ในเวลานี้บุริศร์ก็เริ่มเป็นห่วงขึ้นมาบ้างแล้ว

“ใช่ ถ้าหากว่าพวกเราไม่กลับไป กมลก็จะต้องตกอยู่ในอันตรายแน่นอน แต่ว่าถ้าว่าฉันไม่กลับไป การผ่าตัดก็ไม่มีทางเริ่มดำเนินการขึ้นมาได้ บางทีอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่พวกเราคิดไว้ก็ได้ ตอนนี้ฉันหวังแต่เพียงว่ากิมจิจะรีบ

บทที่ 282 คุณคิดว่าฉันลูกพลับนิ่มจริง ๆ เหรอ

แล้วอยู่ ๆ นรมนก็พบว่าในดวงตาของนลินมีแสงจะต้องสมหวังให้ได้กะพริบขึ้นมา ใจของเธอก็กระตุกขึ้นอย่างแรงทีหนึ่ง

หรือว่าตัวเองดูผิดไปแล้วจริงๆ เหรอ?

นลินคนนี้มีความรู้สึกต่อบุริศร์เหรอ?

แต่ว่าพวกเขาเพิ่งจะรู้จักกันเองไม่ใช่เหรอ?

ในใจ