บทที่ 24 เราเจอกันอีกแล้วนะครับ

เธอคิดว่าบุริศร์จะเห็นด้วย นึกไม่ถึงว่าบุริศร์จะแค่ตบไปที่เสื้อคลุมของตัวเอง แล้วพูดนิ่งๆ “ไม่ต้องหรอก ฉันดูแลกิจจาเขาได้อย่างดี แล้วเธอเองก็ไม่ได้เป็นพนักงานในบริษัท ไปแล้วก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก”

“แต่วันนี้วันหยุดหนิ บริษัทไม่มีคนสักหน่อย”

เขมิกาไม่ยอม

บทที่ 25 ห้องของเธอคือห้องไหน

“มามี้เธอชื่อว่าอะไรเหรอ？”

บุริศร์ถามออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจ หลังจากที่ถามไปแล้วก็รู้สึกว่าไม่เหมาะสม แต่คำที่พูดไปแล้วเอาย้อนกลับคืนมาไม่ได้

กานต์อึ้งกับคำถามนิดหน่อย แต่ก็ยิ้มแล้วตอบกลับ“คุณลุง คุณลุงถามออกมาแบบนี้ไม่ค่อยมีมารยาทเท่าไหร่เลยนะครับ รีบไปส

บทที่ 26 นอกจากเธอไม่ว่าใครฉันก็ไม่ต้องการทั้งนั้น

“ฉันไม่ทานขิง ประธานบุริศร์ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ อีกอย่างคนตำแหน่งสูงแบบคุณ มาต้มน้ำขิงให้ฉัน ไม่ดีนะคะ”

นรมนพูดนิ่ง แสดงออกว่าไม่ได้ดีใจอะไร

ดวงตาของบุริศร์นิ่งไปสักพัก

ไม่ทานขิง？

ภรรยาของเขาก็ไม่ทานขิง！

เขาดีใจขึ้นม