บทที่ 226 ขอดูมือถือของเธออีกครั้งได้ไหม?

“โอ๊ย！”

ตุลยาไม่ทันได้ตั้งตัว ถูกกมลจู่โจมทันที ยกมือขึ้นและตบลงมาด้วยความขาดสติ

“กมล！”

นรมนตกใจ กอดกมลเอาไว้แน่น และฝ่ามือของตุลยาก็ตกลงมา

เสียง“เพียะ”ดังขึ้น ฝ่ามือของตุลยาตบลงบนใบหน้าของนรมน ส่งเสียงดังกังวาน

ทั้งสองนิ่งไป

บทที่ 227 เธอกำลังจะทำให้พี่หายใจไม่ออก

“หม่ามี้ หม่ามี้！”

ถ้ากิจจาไม่กลัวทำร้ายความนับถือของกมล คงจะหนีกระเจิงไปนานแล้ว ตอนนี้ทำได้เพียงกระพริบตาโตขอความช่วยเหลือนรมน

นรมนรู้สึกกลุ้มใจเล็กน้อย กอดกมลเอาไว้ทันที

“กมล ไม่ได้นะ！”

“ทำไมคะ？”

กมลทำปากมุ่ย เห็นได้ชัดว่าไม่

บทที่ 228 ผู้หญิงของฉันฉันไม่รักแล้วใครจะรัก

นรมนรีบไปตรงหน้ากิจจากับกมล

กมลค่อนข้างหลับสนิท ไม่ค่อยรู้สึกตัวมาก แต่กิจจาค่อนข้างตื่นง่าย เมื่อนรมนเข้ามา เขาลืมตาขึ้นทันที

“หม่ามี้ เกิดอะไรขึ้น？”

“ชู่ว——”

นรมนห้ามไม่ให้กิจจาพูด ให้เขารีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย และพากมลเข้า