บทที่ 200 ก้าวแรกที่แสนยากลำบาก

นรมนซับซ้อนอยู่นาน หลังจากที่เห็นความนิ่งสงบของบุริศร์สุดท้ายจึงตัดสินใจพูดออกไป

ถ้าหากพูดออกไปแล้ว แล้วบุริศร์ทนไม่ไหว หรือรับไม่ได้ เธอก็จะถอดใจ

บางทีโชคชะตาของเธอกับบุริศร์อาจจะไม่ได้หนักแน่นเหมือนอย่างที่เธอคิดก็ได้ บางทีอาจจะไม่มีผู้ชายคนไหนท

บทที่ 201 ที่แท้คือรเมศ

กิจจาถูกนรมนกอดไว้ในอ้อมแขน และร้องไห้อย่างหนักมากขึ้น

เขาคิดถึงหม่ามี้ของตนเอง

แต่หม่ามี้เป็นคนที่ชั่วมาก!

ยิ่งไปกว่านั้นทำให้เฮียหายไป และไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นหรือตาย ไม่มีข่าวคราวเลย เขาไม่กล้าเอ่ยชื่อหม่ามี้ของเขา ไม่กล้าที่จะนึกถึงเธอ กว่าว่าตนเอง

บทที่ 202 ฉันไม่เห็นด้วย

นรมนตกใจ แต่กิจจาไม่เข้าใจ

“หม่ามี้ มอร์ฟีนคืออะไร?”

เขาถามเบาๆ จึงถูกนรมนปิดปาก แต่ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน

เธอทนความจริงอย่างนี้ไม่ได้!

เห็นได้ชัดว่าหมอเข้าใจอารมณ์ของบุริศร์ ไม่ได้ตำหนิเขาสำหรับท่าทีของเขา แค่พูดอย่างหมดหนทาง “คุณบุริศร์ ฉันรู้ว่