บทที่ 186 ผู้ชายคนนี้รับมือยากจริงๆ

“อะไรนะ?” รเมศขมวดคิ้วด้วยจิตใต้สำนึก แถมแววตาทั้งคู่ยังมีความระมัดระวังเพิ่มขึ้นเสี้ยวนึง

เขาค้นพบอะไรแล้วงั้นเหรอ?

บุริศร์เป็นคนที่สติปัญญาแหลมคมมาก ย่อมสังเกตเห็นความอาฆาตของรเมศที่แว๊บผ่านอย่างไวอยู่แล้ว

ความอาฆาต? ทำไมรเมศถึงมีความอาฆาตกั

บทที่ 187 ความรู้สึกแบบนี้ดีจังเลย

หลังจากบุริศร์ออกมาจากห้องน้ำ สีหน้าของรเมศได้ห้อยลงมาอย่างสิ้นเชิง

เขาต้องใช้วิธีอะไรกันแน่ถึงจะสามารถทำให้บุริศร์จากไปโดยเร็ว?

หลังจากบุริศร์เก็บเส้นผมเสร็จเรียบร้อย ก็ได้เปิดก๊อกน้ำ แกล้งทำเป็นเหมือนเข้าห้องน้ำจริงๆ จากนั้นถึงเดินออกมาจากห้องน้ำ

บทที่ 188 การจับคู่ที่ไม่เหมือนกัน

ไม่นานกมลก็หลับไปแล้ว

บุริศร์ห่มผ้าให้เธอดีๆ จากนั้นก็ไปจากห้องผู้ป่วยอย่างเงียบๆ พอออกมาก็เห็นกิจจาแอบยืนเช็ดน้ำตาอยู่ที่ริมหน้าต่างตรงริมทางเดิน

เขาถอนหายใจเบาๆทีนึง เดินมาที่ตรงหน้าของกิจจาแล้วอุ้มเขาขึ้นมา

“คิดถึงพี่กานต์อีกแล้วเหรอครับ?”