บทที่ 180 ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร

บุริศร์ทั้งหัวเราะไปและร้องไห้ไปไม่หยุด

ยังจะมีอะไรเทียบกับที่ตนเองยากลำบากมาหลายปี กลับเป็นการทำเพื่อคนอื่นยิ่งทำให้รู้สึกหดหู่？

คนๆนี้ยังเป็นคนที่ตนเองเคยเข้าใจว่าสนิทที่สุดคนหนึ่ง แม้กระทั่งแม่ของเขาเองก็เข้าข้างอย่างคลุมเครือ

เขาไม่เข้าใจมาตลอ

บทที่ 181 มีอยู่วิ​ธีหนึ่งได้ผลกว่า

"อะไรนะ?"

บุริศร์กับธรณีต่างประหลาดใจมาก ยิ่งไปกว่านั้นวิ่งไปข้างๆของเจตต์​อย่างรวดเร็ว​

เจตต์​อยากเก็บข่าวนี้ไว้คนเดียว​ จากนั้น​ไปตามหานรมนคนเดียว​ แต่ว่าเขาถูก​สั่งห้ามไว้

"มึงปล่อยกูก่อน！บุริศร์！แมร่งรัดกูจนเกือบ​ตาย"

คำพูดของเจตต์​ย

บทที่ 182 ต่อให้เป็นกับดัก​ฉันก็จะไป

น้ำในแก้วชาร้อนมาก กระเด็น​ใส่มือผู้หญิง​ พริบตาเดียว​ก็ถูกลวกจนเป็นตุ่ม​น้ำพุพอง​ แต่ว่าผู้หญิง​กลับไม่ได้​สังเกตเห็น​เลยสักนิด​

"เป็นอะไร？ทำไมอยู่​ดีๆก็ป่วยหนัก​อย่างกะทันหัน​？ไปสืบมา​ให้ฉัน！เรื่องราว​เป็นยังไง​กันแน่？"

ผู้​หญิง​ขว้างปา​ข้าวของรอ