บทที่ 174ตระกูลวัชโรทัยกับตระกูลโตเล็กไม่มีอะไรติดค้างกัน

“บุริศร์ อย่าคิดว่าฉันกำลังขอร้องคุณจริงๆ！”

คุณนายตระกูลวัชโรทัยไม่ปกปิดความโมโหแม้แต่น้อย ถ้าเป็นคนทั่วไป คงตกใจกลัวไปนานแล้ว แต่สำหรับบุริศร์ สีหน้าของเขานิ่งเฉย

“คุณนายตระกูลวัชโรทัย ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าคุณกำลังขอร้องผม ผมเพี

บทที่ 175 ฉันต้องการผู้หญิงคนนี้

ตอนที่รเมศเข้ามาถึงแม้จะดูหงอยเหงาเล็กน้อย แต่ชุดสูทสั่งตัดเฉพาะตัวสไตล์อิตาเลียนสะดุดเข้ากับสายตาแหลมคมของหญิงสาว

“โอ้ คุณผู้ชาย คุณเพิ่งมาครั้งแรกใช่ไหมคะ？ต้องการดื่มหรือต้องการห้องส่วนตัวดี？ ฉันจะพาไปค่ะ！”

กลิ่นน้ำหอมแสบจมูกของหญิงสาวทำให้รเมศนึกถึง

บทที่ 176 คิดไม่ถึงว่านายจะกล้าทำเธอหายไป

จอร์จมองรเมศ คิดไม่ถึงว่าคนที่ตนเองลากมาจะเป็นคนใหญ่คนโตเช่นนี้

“ประธานรเมศเชิญทางนี้ครับ！”

รเมศไม่อยากออกไปจากตรงนี้เลย มากเสียจนอยากพานรมนออกไปด้วยกัน แต่เขาไม่สามารถ！

ไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้เขาเพียงคนเดียวไม่สามารถพานรมนไปได้ ถึงแม้จะท