ตอน 160
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 160
บุริศร์นี่ดื้อรั้นได้ใจจริงๆ
“ตะโกนอะไร? หุบปาก!’
ผู้คุมเคาะแผงประตูผ่านประตูด้านนอก เสียงกระบองนั้นทำให้เขมิกาสะดุ้งโดยไม่ตั้งใจ จากนั้นก็มุดเข้าอ้อมกอดของตังเม
“แม่ แม่ช่วยหนูด้วย ช่วยหนูด้วย! แม่รีบช่วยหนูออกไป!”
เมื่อเห็นท่าทีแบบนี้ของเขมิกา ตังเมเจ็บปวดใจมาก
ตอน 161
บทที่ 161
ขอบคุณเธอที่ยอมปล่อยรเมศไป
“รู้เบอร์โทรศัพท์ของตระกูลวัชโรทัยไหม?”
นรมนคิดว่าตัวเองควรพูดกับคุณนายวัชโรทัยให้ดีๆ
เลขาลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็จำต้องให้เบอร์โทรศัพท์กับนรมนไป
นรมนรู้ว่าถ้าไม่ใช่เจตนารมของคุณนายวัชโรทัย เลขาก็คงไม่กล้าหลุดปากบอกหมายเลขโทรศัพท์ของตระกูลว
ตอน 162
บทที่ 162
คุณเป็นหมาหรือไง
ทุกคนต่างก็นิ่งอึ้ง นรมนเองก็เช่นเดียวกัน
เธอไม่ได้ตั้งใจ! ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ!
เธอกำลังจะโค้งตัวลงไปช่วยดึงบุริศร์ขึ้น แต่กานต์กลับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างไม่ไว้หน้า
“คุณบุริศร์ น่าขายหน้าจริงๆ!”
คำพูดของกานต์ยิ่งทำให้สีหน้าของบุริศร์ดูแย่