ตอน 160
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 160 บุริศร์นี่ดื้อรั้นได้ใจจริงๆ
“ตะโกนอะไร? หุบปาก!’
ผู้คุมเคาะแผงประตูผ่านประตูด้านนอก เสียงกระบองนั้นทำให้เขมิกาสะดุ้งโดยไม่ตั้งใจ จากนั้นก็มุดเข้าอ้อมกอดของตังเม
“แม่ แม่ช่วยหนูด้วย ช่วยหนูด้วย! แม่รีบช่วยหนูออกไป!”
เมื่อเห็นท่าทีแบบนี้ของเขมิกา ตังเมเจ็บปวดใจมาก
ตอน 161
บทที่ 161 ขอบคุณเธอที่ยอมปล่อยรเมศไป
“รู้เบอร์โทรศัพท์ของตระกูลวัชโรทัยไหม?”
นรมนคิดว่าตัวเองควรพูดกับคุณนายวัชโรทัยให้ดีๆ
เลขาลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็จำต้องให้เบอร์โทรศัพท์กับนรมนไป
นรมนรู้ว่าถ้าไม่ใช่เจตนารมของคุณนายวัชโรทัย เลขาก็คงไม่กล้าหลุดปากบอกหมายเลขโทรศัพท์ของตระกูลวัช
ตอน 162
บทที่ 162 คุณเป็นหมาหรือไง
ทุกคนต่างก็นิ่งอึ้ง นรมนเองก็เช่นเดียวกัน
เธอไม่ได้ตั้งใจ! ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ!
เธอกำลังจะโค้งตัวลงไปช่วยดึงบุริศร์ขึ้น แต่กานต์กลับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างไม่ไว้หน้า
“คุณบุริศร์ น่าขายหน้าจริงๆ!”
คำพูดของกานต์ยิ่งทำให้สีหน้าของบุริศร์ดูแย่