ตอน 158
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่ 158 สู้ๆนะคุณธรณี
ความเจ็บปวดในใจแผ่ขยายออกไป แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะแสดงให้คนนอกรู้ และว่าแผลในใจจะเลือดไหลริน ภายนอกของนรมนยังคงดูสงบนิ่ง
เธอคิด เธอต่างจากนรมนคนเดิมไปแล้วจริงๆ
ฝืนยิ้มเบาๆ นรมนมองคุณหมออีกครั้ง
คุณหมอได้ยินพฤกษ์พูดแบบนี้ ไม่ลังเลอีกต่อไป เขามองคนพวกนี้ พูด
ตอน 159
บทที่ 159 ประธานบุริศร์บอกว่าเขาจะพักฟื้นครับ
นรมนถูกธรณีหัวเราะแบบนี้ ไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดที่ไหนดี
มีลูกชายแบบนี้โลกที่ไหนกัน!
“คุณชายธรณี คุณอย่าถือสาเลย กานต์ถูกฉันเลี้ยงดื้อซะแล้ว”
“ไม่เป็นไรครับ ผมชอบเขานะ มีเวลาผมจะมาหาเขาเล่นบ่อยๆนะครับ คุณนรมนจะถือสาไหมครับ?”
ธรณีย
ตอน 160
บทที่ 160 บุริศร์นี่ดื้อรั้นได้ใจจริงๆ
“ตะโกนอะไร? หุบปาก!’
ผู้คุมเคาะแผงประตูผ่านประตูด้านนอก เสียงกระบองนั้นทำให้เขมิกาสะดุ้งโดยไม่ตั้งใจ จากนั้นก็มุดเข้าอ้อมกอดของตังเม
“แม่ แม่ช่วยหนูด้วย ช่วยหนูด้วย! แม่รีบช่วยหนูออกไป!”
เมื่อเห็นท่าทีแบบนี้ของเขมิกา ตังเมเจ็บปวดใจมาก