บทที่ 146 เขามีดวงตาคู่เฉี่ยวที่สวยงาม

บุริศร์ไม่อยากปล่อยกานต์จริงๆ อยากกอดเขาไว้อย่างนี้ กอดเขาไว้อย่างนี้ทั้งชาติก็ไม่รำคาญ

ร่างกายของเขานุ่มและหอม ทำให้คนรักจนไม่อยากปล่อยมือไป

กานต์สามารถสังเกตเห็นความรักที่บุริศร์มีต่อเขา รู้สึกเหมือนหลังจากรู้ว่าตัวเองเป็นลูกชายเขา ผู้ชายคนนี้ก

บทที่ 147 กาแฟของวันนี้คงดื่มไม่ได้แล้วค่ะ

“เกรงว่ากาแฟของวันนี้คงดื่มไม่ได้แล้วค่ะ” ถึงแม้นรมนกำลังยิ้มอยู่ แต่รอยยิ้มกลับไม่ถึงดวงตา

คนที่เดินมาตรงหน้าคือคนที่เธอรู้จัก เป็นแม่ของเขมิกา ชื่อตังเม

ตอนนั้นตอนที่เธอแต่งงานกับบุริศร์ ตังเมเคยหาเรื่องเธอ ตอนนั้นนรมนก็รู้ว่าตังเมคนนี้ไม่ใ

บทที่ 148 แสงแห่งความเป็นแม่

มือของนรมนสั่น

เธอถึงขั้นอยากร้องไห้มาก

นี่เป็นลูกสาวที่เธอสู้สุดใจก็จะรักษาเอาไว้ แต่ตอนนี้บุริศร์ไม่รู้การดำรงอยู่ของพวกเธอเลยสักนิด

ถ้าบอกกับบุริศร์ เธอกล้ารับประกันว่าบุริศร์จะไปตรวจจับคู่กับกมลในเวลาแรก แต่ว่าร่างกายของบุริศร์ในตอนนี้ไม่เหมาะจะร