บทที่ 144 หลายปีมานี้คุณ​ลืมไปแล้วใช่ไหม​ว่าตัวเองเป็นใคร

คำพูดคำนี้รุนแรง​จริงๆ

ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน​ ไม่ว่าคนตรงข้าม​เป็นใครก็แล้วแต่บุริศร์ล้วนเชื่อคำพูดของป้าโอ เพราะ​รู้สึก​ว่า​ป้าโอเป็นคนแก่ที่บ้านตระกูล​โตเล็ก เป็นไปไม่ได้​ที่จะถือสากับเด็ก แต่ว่าตอนนี้​เด็กคนนี้เป็นใครกันหล่ะ​?

บทที่ 145 คุณ​เห็นฉันตาบอดจริงๆ​ใช่มั้ย​

เรื่องที่กานต์​เป็นคนอัจฉริยะ​ด้านคอมพิวเตอร์​ ตอนนี้ก็มีแต่กิจจานรมนและบุริศร์รู้เท่านั้น สำหรับคนอื่นคิดไม่ถึง​ด้วยซ้ำว่าเด็กอย่างกานต์​ถึงขั้น​มีความสามารถ​ด้านคอมพิวเตอร์​ขนาดนั้น

เพราะฉะนั้น​ป้าโอคิดไม่ถึง​แน่นอน​

ขณะที่เห็นบุริศร์อุ้มกานต

บทที่ 146 เขามีดวงตาคู่เฉี่ยวที่สวยงาม

บุริศร์ไม่อยากปล่อยกานต์จริงๆ อยากกอดเขาไว้อย่างนี้ กอดเขาไว้อย่างนี้ทั้งชาติก็ไม่รำคาญ

ร่างกายของเขานุ่มและหอม ทำให้คนรักจนไม่อยากปล่อยมือไป

กานต์สามารถสังเกตเห็นความรักที่บุริศร์มีต่อเขา รู้สึกเหมือนหลังจากรู้ว่าตัวเองเป็นลูกชายเขา ผู้ชายคนนี้ก