บทที่14 ทางที่ดีอย่าเล่นลูกไม้อะไรกับผม

กริ่งยังคงดังอยู่ต่อไป แต่นรมนกลับทำเหมือนไม่ได้ยินอย่างนั้น ยังคงนอนอยู่อย่างเกียจคร้าน ในใจเธอคิดว่าจะแก้เผ็ดเขมิกาเสียหน่อย สุดท้ายหล่อนก็ต้องคลานเข่ามาหาเธอ

เมื่อคิดถึงตั้งแต่ต้น หลังจากที่เธอหนีตายไปเกิดใหม่ วันแรกที่เธอตื่นขึ้นมาและต้องเผชิญกับ

บทที่15 พวกเธอกำลังทำอะไร

นรมนตกใจกลัวขึ้นมาจริงๆ

เขาเป็นผู้ชายที่เผด็จการและดื้อรั้น เรื่องที่เขาต้องการจะทำนั้นเขาไม่สนใจสายตาของคนอื่น เรื่องนี้เธอรู้ดี แม้ว่าการยั่วยวนเขาเป็นหนึ่งในแผนการของเธอ แต่เธอก็ไม่ได้คิดว่าจะเปิดเผยตัวตนของตนเองเร็วเช่นนี้

แค่เพียงรอยแผลไฟไหม้ปรากฏขึ้นต

บทที่16 ต้องคิดทบทวนอย่างหนักแล้ว

หลายปีนี้ บทที่อยู่ต่างประเทศ เธอได้ทำการเจรจาต่อรองมาไม่น้อย เธอคุ้นเคยกับประกายแววตาเช่นนี้ดี เขมิกาตรงหน้าไม่ได้ผิดหูผิดตาไปจากเมื่อห้าปีก่อน หล่อนแสดงท่าทางอ้อนวอนเพื่อขอให้เธอยกโทษต่อหน้า ถ้าหากว่าเธอคาดไว้ไม่ผิด หลังจากเธอกลับไปที่บริษัทฮัวยูไม่นาน คลิปวิด