บทที่12 หว่านเสน่ห์หลอกให้ตายใจ

“คำพูดฉลาดหลักแหลมนี้ค่อยเหมาะสมกับสถาปนิกฝีมือดีอย่างคุณหน่อย”

บุริศร์พูดขึ้นลอยๆ แต่เขาก็ปล่อยแขนของเธอออก

เขารู้สึกตะลึง เขารู้สึกว่ามีความคุ้นเคยกับสัมผัสบนร่างกายของนรมน มันอดไม่ได้ที่จะทำให้เขาทำการสืบหาเรื่องราว

นรมนยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว

บทที่13 เรื่องที่ไม่ควรถามก็อย่าถาม

หลังจากที่นรมนออกจากบริษัทฮัวยูกรุปจำกัดแล้วเธอก็ตรงไปที่ร้านขายยา เธอซื้อน้ำแข็งและยาแก้อักเสบ เสร็จแล้วจึงกลับบ้าน

โชคดีที่กานต์และคมทิพย์ไปโรงเรียนอนุบาล ถ้าไม่อย่างนั้น ให้ลูกชายของเธอเห็นเธอเป็นเช่นนี้ ไม่รู้ว่าเขาจะถามโน่นถามนี่จนถึงเมื่อไหร่

บทที่14 ทางที่ดีอย่าเล่นลูกไม้อะไรกับผม

กริ่งยังคงดังอยู่ต่อไป แต่นรมนกลับทำเหมือนไม่ได้ยินอย่างนั้น ยังคงนอนอยู่อย่างเกียจคร้าน ในใจเธอคิดว่าจะแก้เผ็ดเขมิกาเสียหน่อย สุดท้ายหล่อนก็ต้องคลานเข่ามาหาเธอ

เมื่อคิดถึงตั้งแต่ต้น หลังจากที่เธอหนีตายไปเกิดใหม่ วันแรกที่เธอตื่นขึ้นมาและต้องเผชิญกับ