ตอน 117
รักนายครั้งสุดท้าย
บทที่117 ว่ากันว่าคนดีตายง่ายคนเลวตายยาก
“แม่ครับ!”
ในขณะที่เสียงของกานต์ลอยมา นรมนตะลึงไปทั้งคน
“กานต์? ทำไมลูกกลับมาแล้ว?”
เธอกับบุริศร์ก็เพิ่งกลับจากฐานไม่นาน ทำไมกานต์ถึงกลับมาด้วยล่ะ?
กานต์วิ่งอย่างหอบ หยิบน้ำของในห้องรับแขกกระโดกไปหลายคำ กิจจาที่อยู่ข้างหลังเ
ตอน 118
บทที่118 ฉันไม่ชินกับการที่ถูกผู้หญิงแปลกหน้ามาดูแล
บุริศร์ตะลึงไปทั้งคน
เหมือนเขาถูกไฟช็อต มองนรมนที่อยู่ตรงหน้าตรงๆ รู้สึกถึงความนุ่มนวลบนริมฝีปาก ชั่วครู่เหมือนคนโง่ไปเลย
ดวงตาเฉียบคมที่สวยงามคู่นั้นแสดงความตกใจและประหลาดใจ
นรมนรู้สึกเขินอายเล็กน้อย
“หลับตา!”
ตอน 119
บทที่119 ก็ฉันไม่ชอบเวลานายอยู่กับแม่
“กานต์!”
นรมนต้องพูดเพื่อหยุดให้กานต์อาละวาดอีกต่อไป
“เขาเป็น......”
“แม่เป็นของพ่อทูนหัว!พ่อทูนหัวบอกแล้วว่า จะขอแม่แต่งงานแบบสง่าผ่าเผย! อีกอย่างตั้งแต่เล็กจนโต เมื่อผมเป็นไข้และป่วย พ่อทูนหัวของผมก็ดูแลผมมาตลอด ในเวลาที่ผมต้องการพ่อ