บทที่ 98 บ้านนี้ยุ่งมาก

ชาวบ้านค่อยๆ แยกย้าย

เฉิงวานวานก็เตรียมกลับบ้านไปขนของ

แต่ผู้ใหญ่บ้านเดินมาหน้าเธอ พูดหน้าเคร่ง "แม่ต้าซาน มีแค่เป็ดอย่างเดียวไม่พอหรอก"

เฉิงวานวานรู้ว่าเป็ดมีประโยชน์ แต่นาพันกว่าไร่ ต้องใช้เป็ดอย่างน้อยหมื่นตัว และต้องเป็นเป็ดโตเต็มวัย ถ้าตั๊กแตนมาเต็มท้องฟ้า พวกลูกเป็

บทที่ 99 ความเข้าใจของคุณย่าจ้าว

คุณย่าจ้าวเบิกตากว้าง

เด็กตระกูลเฉิงคนนี้พูดอะไร ทำไมนางฟังไม่เข้าใจ พวกนักปราชญ์พูดจาอ้อมค้อมกันแบบนี้หรือ

เฉิงเจาถือหีบสองใบเข้าบ้านไป

คุณย่าจ้าวดึงแขนเฉิงวานวาน "ลูกสะใภ้คนโต หลานชายตระกูลเดิมเจ้าจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน เมื่อไหร่จะไป"

เฉิงวานวานรู้ว่าคุณย่าเป็

บทที่ 100 เฉิงเจาสอนลูกคิด

ฟ้ายังไม่มืด

ถึงเวลาเรียนของวันอีกแล้ว

หลังจากเฉิงเจาเป็นครูของเด็กทั้งสี่คนอย่างเป็นทางการ การเรียนก็พิถีพิถันมากขึ้น

เขายืน เด็กทั้งสี่นั่ง ส่ายหัวพยักหน้าท่องสามอักษรตามเขา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อู๋ฮุ่ยเนียงนอนบนเตียงก็ไม่ได้ว่าง ท่องตามเฉิงเจาด้วย ต้าซานคิดช้า นางต้องช่