บทที่ 97 ฝูงตั๊กแตนมา

จ้าวเอ้อโกวหันหลังไป

เห็นท่านนายอำเภอ

นายอำเภอไม่ได้สวมชุดขุนนาง แต่สวมเสื้อผ้าผ้าไหมอย่างดี รูปร่างอ้วนท้วนเล็กน้อย ทำให้คนจำได้ในแวบแรก

เฉิงวานวานและคณะรีบคำนับ

"พบท่านนายอำเภอ"

นายอำเภอโบกมือ "เราคุ้นเคยกันแล้ว ต่อไปเจอกันไม่ต้องมากพิธี"

พูดจบ สายตาก็จับจ้องที่จ้าวเอ

บทที่ 98 บ้านนี้ยุ่งมาก

ชาวบ้านค่อยๆ แยกย้าย

เฉิงวานวานก็เตรียมกลับบ้านไปขนของ

แต่ผู้ใหญ่บ้านเดินมาหน้าเธอ พูดหน้าเคร่ง "แม่ต้าซาน มีแค่เป็ดอย่างเดียวไม่พอหรอก"

เฉิงวานวานรู้ว่าเป็ดมีประโยชน์ แต่นาพันกว่าไร่ ต้องใช้เป็ดอย่างน้อยหมื่นตัว และต้องเป็นเป็ดโตเต็มวัย ถ้าตั๊กแตนมาเต็มท้องฟ้า พวกลูกเป็

บทที่ 99 ความเข้าใจของคุณย่าจ้าว

คุณย่าจ้าวเบิกตากว้าง

เด็กตระกูลเฉิงคนนี้พูดอะไร ทำไมนางฟังไม่เข้าใจ พวกนักปราชญ์พูดจาอ้อมค้อมกันแบบนี้หรือ

เฉิงเจาถือหีบสองใบเข้าบ้านไป

คุณย่าจ้าวดึงแขนเฉิงวานวาน "ลูกสะใภ้คนโต หลานชายตระกูลเดิมเจ้าจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน เมื่อไหร่จะไป"

เฉิงวานวานรู้ว่าคุณย่าเป็