บทที่ 95 นอนกับพี่ใหญ่

ในห้องจุดคบไฟ

แสงไฟส่องสว่างห้องโถงเล็กๆ

รอบโต๊ะเตี้ย มีคนนั่งอยู่หลายคน มีทั้งเฉิงวานวาน เด็กชายสี่คน แม้แต่อู๋ฮุ่ยเนียงในห้องในก็ลุกขึ้นนั่งเล็กน้อย ตั้งใจฟังเถียจู้สอน

จ้าวเถียจู้ส่ายหน้าพยักหน้า "...แม้แต่หมายังต้องเชื่อฟัง พวกเราเป็นคนยิ่งต้องเชื่อฟัง..."

"แค่ก แค่ก

บทที่ 96 ขอให้เฉิงเจาเป็นครู

เฉิงวานวานตัดกระแสไฟฟ้า

เธอเดินเข้าไปดูอาการของจ้าวฟู้กุ้ยในระยะใกล้ ดูเหมือนเขาจะตกใจจนเป็นแบบนี้ แต่ไม่ถึงกับเป็นอันตรายถึงชีวิต

ขู่ให้ตกใจก็ดีแล้ว หลังจากนี้คงไม่มีใครในหมู่บ้านกล้ามาหาเรื่องเธออีก

เธอพูดเสียงเรียบ "ลูกของภรรยาต้าซานปลอดภัยแล้ว พ่อต้าซานก็ไม่อยาก

บทที่ 97 ฝูงตั๊กแตนมา

จ้าวเอ้อโกวหันหลังไป

เห็นท่านนายอำเภอ

นายอำเภอไม่ได้สวมชุดขุนนาง แต่สวมเสื้อผ้าผ้าไหมอย่างดี รูปร่างอ้วนท้วนเล็กน้อย ทำให้คนจำได้ในแวบแรก

เฉิงวานวานและคณะรีบคำนับ

"พบท่านนายอำเภอ"

นายอำเภอโบกมือ "เราคุ้นเคยกันแล้ว ต่อไปเจอกันไม่ต้องมากพิธี"

พูดจบ สายตาก็จับจ้องที่จ้าวเอ