บทที่ 91 คุณย่าเฉิงหน้าแหย่

จ้าวต้าซานยืนนิ่งไม่ขยับ

เขานึกถึงเรื่องราวในอดีตมากมาย ตอนที่ยังไม่ได้แยกครอบครัว แม่แอบช่วยเหลือคนตระกูลเฉิงอยู่เงียบๆ

หลังจากแยกครอบครัว แม่ก็เอาเงินไปให้ตระกูลเฉิงอย่างเปิดเผย ทุกครั้งที่คนตระกูลเฉิงมา ก็จะขนของดีๆ ในบ้านไปจนหมด

ช่วงนี้ไม่มีคนตระกูลเฉิงมาปรากฏตัว

บทที่ 92 เฉิงเจาถูกไล่ออกจากสำนักศึกษา

เฉิงเจาตั้งแต่อายุเพียงสามขวบ ก็แสดงให้เห็นพรสวรรค์ในการเรียนหนังสืออย่างโดดเด่น

ซิ่วไฉ่แก่ในหมู่บ้านชอบเฉิงเจามาก ไม่เก็บค่าเล่าเรียนสักเหรียญ ทุกวันจะพาเฉิงเจาอยู่ข้างกายสอนอ่านเขียนด้วยตัวเอง

ต่อมาเมื่อความรู้ของซิ่วไฉ่แก่หมดแล้ว เฉิงเจาก็ไปเรียนที่สำนัก

บทที่ 93 พักค้างที่บ้านอาสอง

ชื่อเฉิงเจา ไม่เพียงโด่งดังในหมู่บ้านเฉิง แต่ยังเลื่องลือไปถึงหมู่บ้านต้าเหอ

ทั้งหมู่บ้านรู้ว่า พี่สะใภ้จ้าวมีหลานชายทางบ้านเดิมที่เรียนหนังสือเก่งมาก เพราะเหตุนี้หลายปีมานี้พี่สะใภ้จ้าวถึงได้ทุ่มเทช่วยเหลือบ้านเดิมสุดชีวิต

พอเขาบอกว่าเป็นเฉิงเจาจากหมู่บ้านเฉิง คนเฝ้