บทที่ 747 วิญญาณเร่ร่อน ดาวอัปมงคลที่ตกลงมาจากสวรรค์

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียวก็ถึงวันเทศกาลโคมไฟวันที่สิบห้าเดือนหนึ่งแล้ว

หลังคืนส่งท้ายปีเก่า ทั่วทั้งเมืองหลวงถูกเมฆดำปกคลุม ในครึ่งเดือนที่ผ่านมา ไม่ว่าในวังหรือนอกวัง ทุกคนต่างอารมณ์ไม่ค่อยดี

เพราะไม่ได้ฉลองตรุษจีนอย่างเต็มที่ ฮองเฮ

บทที่ 748 กลอุบายต่ำทราม

ฝูงชนฮือฮา ทุกคนทำหน้าไม่อยากเชื่อ

"แม่ของข้าไม่ใช่ดาวอัปมงคล!" จ้าวซื่อตั้นกางแขนบังหน้าเฉิงวานวาน "จะทำอะไรมาเอากับข้า!"

"เมื่อครู่ราชครูบอกว่า หากแผ่นดินมีดาวอัปมงคล จะค่อยๆ กลายเป็นแผ่นดินไร้ทำนองคลองธรรม บ้านเมืองเสื่อมจากขนบ สวรรค์จะส่งภัยแล้งและน้ำท่วม..." เฉิงเจา

บทที่ 749 ลูกชายราชครูเป็นคนโง่

"พูดจาเหลวไหล!"

สีหน้าราชครูเปลี่ยนไป ไม่สนใจว่าองค์ชายฉินอยู่ด้วย ลงมือทันที

เขามาจากนักพรต ย่อมมีวิชายุทธ์บ้าง ยกดาบไม้ท้อแทงเข้ามา

องค์ชายฉินชักดาบที่พกติดตัวมาป้องกัน

จ้าวซานหนิวก็รีบเข้ามาช่วย แต่เพราะเข้าวังมางานเลี้ยง จึงไม่ได้พกอาวุธ ได้แต่ต่อสู้มือเปล่า