บทที่ 73 ซื้อหนังสือที่เฉิงเจาคัดลอก

สมัยโบราณการเลี้ยงดูนักเรียนคนหนึ่ง ต้องใช้เงินอย่างน้อยยี่สิบตำลึงต่อปี

ค่าเล่าเรียนก็แพง อุปกรณ์เครื่องเขียนยิ่งแพง แค่แท่นฝนหมึกธรรมดาๆ ก็สามสี่ตำลึง พู่กันที่ถูกที่สุดก็เกือบร้อยเหรียญ

เฉิงวานวานพาจ้าวซานหนิวเดินดูในร้านเต๋อเหอถัง ต้องส่ายหน้าไม่หยุด

ก่อ

บทที่ 74 ในตอนเริ่มต้น มนุษย์มีธรรมชาติที่ดีงาม

วันที่ยุ่งวุ่นวายค่อยๆ ใกล้จะสิ้นสุด

เฉิงวานวานรู้สึกว่าวันนี้เต็มไปด้วยความหมาย เธอทำหลายอย่าง ทุกอย่างทำให้เธอรู้สึกมีคุณค่า

อู๋ฮุ่ยเนียงเริ่มทำอาหารเย็นแล้ว จ้าวซื่อตั้นนับเป็ดอยู่ในลาน เฉิงวานวานให้เขานับ จะได้ฝึกการนับ

พอนับเสร็จ จ้าวซื่อตั้น

บทที่ 75 เยลลี่เย็นกลายเป็นของมาตรฐาน

ฟ้ามืดลงแล้ว

เริ่มต้นมนุษย์

ในห้องเด็กสี่คนผลัดกันท่องประโยคนี้ ท่องได้ยังไม่พอ ต้องจำตัวอักษรให้ได้ด้วย ที่ดีที่สุดคือเขียนเป็น

มีแต่จ้าวซื่อตั้นที่เรียนกระตือรือร้นที่สุด

จ้าวต้าซานกับจ้าวซานหนิวหน้าเหมือนมะระ

อู๋ฮุ่ยเนียงพยายามตามให้ทัน เธอใส่ใจรายละเอ